เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 792

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๙๒] ครั้งนั้นแล เทวดาผู้สิงอยู่ในป่านั้น เข้าไปหาถึงที่อยู่ ครั้น แล้วได้ภาษิตคาถาเหล่านี้ในสำนักของภิกษุนั้นว่า ในกาลกำลังเที่ยงวัน เมื่อนกทั้งหลายจับเจ่าแล้ว ภัยนั้น ย่อมปรากฏแก่เรา ประดุจป่าใหญ่ส่งเสียงอยู่ ฯ ภิ. ในกาลกำลังเที่ยง เมื่อนกทั้งหลายจับเจ่าแล้ว ความยินดี นั้นย่อมปรากฏแก่เรา ประดุจป่าใหญ่ส่งเสียงอยู่ ฉะนั้น ฯ

sn9.12:1.2 #

อถ โข ยา ตสฺมึ วนสณฺเฑ อธิวตฺถา เทวตา เยน โส ภิกฺขุ เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตสฺส ภิกฺขุโน สนฺติเก อิมา คาถา อภาสิ✎ ร่าง

Atha kho tasmiṁ vanasaṇḍe adhivatthā devatā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tassa bhikkhuno santike imaṁ gāthaṁ abhāsi:

The deity haunting that forest approached that mendicant and spoke this verse in their presence:

sn9.12:2.1 #

ฐิเต มชฺฌนฺติเก กาเล✎ ร่าง

“Ṭhite majjhanhike kāle,

“In the still of high noon,

sn9.12:2.2 #

สนฺนิสินฺเนสุ ๔- ปกฺขิสุ✎ ร่าง

sannisīvesu pakkhisu;

when the birds have settled down,

sn9.12:2.3 #

สณเตว พฺรหารญฺญํ✎ ร่าง

Saṇateva brahāraññaṁ,

the mighty forest itself resounds—

sn9.12:2.4 #

ตํ ภยํ ปฏิภาติ มํ✎ ร่าง

taṁ bhayaṁ paṭibhāti maṁ.

that strikes me as so scary!”

sn9.12:3.1 #

ฐิเต มชฺฌนฺติเก กาเล✎ ร่าง

Ṭhite majjhanhike kāle,

“In the still of high noon,

sn9.12:3.2 #

สนฺนิสินฺเนสุ ปกฺขิสุ✎ ร่าง

sannisīvesu pakkhisu;

when the birds have settled down,

sn9.12:3.3 #

สณเตว พฺรหารญฺญํ✎ ร่าง

Saṇateva brahāraññaṁ,

the mighty forest itself resounds—

sn9.12:3.4 #

สา รติ ปฏิภาติ มนฺติ ฯ เ✎ ร่าง

sā rati paṭibhāti man”ti.

that strikes me as so delightful!”

sn9.13:0.1 #

ตรสมํ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 9.13

Linked Discourses 9.13

sn9.13:0.2 #

—

1. Vanavagga

1. In the Woods

sn9.13:0.3 #

ปากตินฺทฺริยสุตฺตํ✎ ร่าง

Pākatindriyasutta

Undisciplined Faculties