เล่ม ๑๕ — สังยุตตนิกาย สคาถวรรค ข้อ 945

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๔๕] พระผู้มีพระภาคตรัสตอบว่า บุคคลฆ่าความโกรธเสียแล้ว ย่อมอยู่เป็นสุข ฆ่าความโกรธ เสียแล้วย่อมไม่เศร้าโศก ดูกรท้าววาสวะ พระอริยะเจ้า ทั้งหลายย่อมสรรเสริญ การฆ่าความโกรธอันมีรากเป็นพิษ มียอดหวาน เพราะว่าบุคคลฆ่าความโกรธนั้นเสียแล้ว ย่อม ไม่เศร้าโศก ฯ

sn11.21:3.1 #

โกธํ ฆตฺวา สุขํ เสติ✎ ร่าง

“Kodhaṁ chetvā sukhaṁ seti,

“When anger’s slain you sleep at ease.

sn11.21:3.2 #

โกธํ ฆตฺวา น โสจติ✎ ร่าง

kodhaṁ chetvā na socati;

When anger’s slain there is no sorrow.

sn11.21:3.3 #

โกธสฺส วิสมูลสฺส✎ ร่าง

Kodhassa visamūlassa,

Anger has a poisonous root,

sn11.21:3.4 #

มธุรคฺคสฺส วาสว✎ ร่าง

madhuraggassa vāsava;

and a sweet tip, O Vāsava.

sn11.21:3.5 #

วธํ อริยา ปสํสนฺติ✎ ร่าง

Vadhaṁ ariyā pasaṁsanti,

The noble ones praise its killing,

sn11.21:3.6 #

ตํ หิ ฆตฺวา น โสจตีติ ฯ ท✎ ร่าง

tañhi chetvā na socatī”ti.

for when it’s slain there is no sorrow.”

sn11.22:0.1 #

ุ✎ ร่าง

Saṁyutta Nikāya 11.22

Linked Discourses 11.22

sn11.22:0.2 #

ติยํ✎ ร่าง

3. Tatiyavagga

Chapter Three

sn11.22:0.3 #

ทุพฺพณฺณิยสุตฺต✎ ร่าง

Dubbaṇṇiyasutta

Ugly

sn11.22:1.1 #

ํ✎ ร่าง

Sāvatthiyaṁ jetavane.

Near Sāvatthī in Jeta’s Grove.

อ้างอิงสยามรัฐ 15.349 · ฉัฏฐสังคายนา 23.275