เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๘] ดูกรสารีบุตร ถ้าเขาถามเธออย่างนี้ว่า ท่านสารีบุตร ก็ภพเล่า
มีอะไรเป็นเหตุ มีอะไรเป็นสมุทัย มีอะไรเป็นกำเนิด มีอะไรเป็นแดนเกิด เมื่อ
ถูกถามเช่นนี้ เธอพึงพยากรณ์อย่างไร ฯ
พระพุทธเจ้าข้า ถ้าเขาถามข้าพระองค์เช่นนั้น ข้าพระองค์พึงพยากรณ์
อย่างนี้ว่า ภพมีอุปาทานเป็นเหตุ มีอุปาทานเป็นสมุทัย มีอุปาทานเป็นกำเนิด มี
อุปาทานเป็นแดนเกิด ฯ
สเจ ปน ตํ สารีปุตฺต เอวํ ปุจฺเฉยฺยุํ✎ ร่าง
“Sace pana taṁ, sāriputta, evaṁ puccheyyuṁ:
“But Sāriputta, suppose they were to ask you:
อ้างอิงสยามรัฐ 16.62
ภโว ปนาวุโส
สารีปุตฺต กึนิทาโน กึสมุทโย กึชาติโก กึปภโวติ✎ ร่าง
‘bhavo panāvuso sāriputta, kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo’ti?
‘What is the source of continued existence?’
เอวํ ปุฏฺโฐ
ตฺวํ สารีปุตฺต กินฺติ พฺยากเรยฺยาสีติ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ puṭṭho tvaṁ, sāriputta, kinti byākareyyāsī”ti?
How would you answer?”
สเจ มํ ภนฺเต เอวํ
ปุจฺเฉยฺยุํ✎ ร่าง
“Sace maṁ, bhante, evaṁ puccheyyuṁ:
“Sir, if they were to ask me this,
ภโว ปนาวุโส สารีปุตฺต กึนิทาโน กึสมุทโย กึชาติโก
@เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. ขยา ฯ ๒ ม. ขีณามฺหีติ วิทิตํ ฯ ยุ. ขีณมีติ วิทิตํ ฯ
กึปภโวติ✎ ร่าง
‘bhavo panāvuso sāriputta, kiṁnidāno kiṁsamudayo kiṁjātiko kiṁpabhavo’ti?
เอวํ ปุฏฺโฐหํ ภนฺเต เอวํ พฺยากเรยฺยํ✎ ร่าง
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyaṁ:
I’d answer:
ภโว โข
อาวุโส อุปาทานนิทาโน อุปาทานสมุทโย อุปาทานชาติโก
อุปาทานปฺปภโวติ✎ ร่าง
‘bhavo kho, āvuso, upādānanidāno upādānasamudayo upādānajātiko upādānappabhavo’ti.
‘Grasping is the source of continued existence.’
เอวํ ปุฏฺโฐหํ ภนฺเต เอวํ พฺยากเรยฺยนฺติ ฯ✎ ร่าง
Evaṁ puṭṭhohaṁ, bhante, evaṁ byākareyyan”ti.
That’s how I’d answer such a question.”