เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 224

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๒๔] สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ที่นิคมของหมู่ชนชาว เมืองกุรุ อันมีชื่อว่ากัมมาสทัมมะ แคว้นกุรุรัฐ ครั้งนั้นแล ท่านพระอานนท์เข้า ไปเฝ้าพระผู้มีพระภาคถึงที่ประทับ ถวายอภิวาทพระผู้มีพระภาคแล้ว นั่ง ณ ที่ควร ส่วนข้างหนึ่ง เมื่อท่านนั่งเรียบร้อยแล้วได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคดังนี้ว่า น่า- *อัศจรรย์ พระเจ้าข้า ไม่เคยมีมา พระเจ้าข้า คือปฏิจจสมุปบาทนี้เป็นธรรมลึกซึ้ง เพียงไร ทั้งมีกระแสความลึกซึ้ง แต่ถึงอย่างนั้น ก็ปรากฏเหมือนเป็นธรรมง่ายๆ แก่ข้าพระองค์ ฯ

sn12.60:1.1 #

เอกํ สมยํ ภควา กุรูสุ วิหรติ กมฺมาสทมฺมํ ๑- นาม กุรูนํ นิคโม ฯ✎ ร่าง

Ekaṁ samayaṁ bhagavā kurūsu viharati kammāsadhammaṁ nāma kurūnaṁ nigamo.

At one time the Buddha was staying in the land of the Kurus, near the Kuru town named Kammāsadamma.

อ้างอิงPTS 2.92 · สยามรัฐ 16.111 · ฉัฏฐสังคายนา 24.82

sn12.60:1.2 #

อถ โข อายสฺมา อานนฺโท เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺโน โข อายสฺมา อานนฺโท ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง

Atha kho āyasmā ānando yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṁ etadavoca:

Then Venerable Ānanda went up to the Buddha, bowed, sat down to one side, and said to the Buddha:

sn12.60:1.3 #

อจฺฉริยํ ภนฺเต อพฺภูตํ ภนฺเต✎ ร่าง

“acchariyaṁ, bhante, abbhutaṁ, bhante.

“It’s incredible, sir! It’s amazing,

sn12.60:1.4 #

ยาวคมฺภีโร จายํ ภนฺเต ปฏิจฺจสมุปฺปาโท @เชิงอรรถ: ๑ กมฺมาสธมฺมนฺติปิ ปาโฐ ฯ คมฺภีราวภาโส จ อถ จ ปน เม อุตฺตานกุตฺตานโก วิย ขายตีติ ฯ✎ ร่าง

Yāva gambhīro cāyaṁ, bhante, paṭiccasamuppādo gambhīrāvabhāso ca, atha ca pana me uttānakuttānako viya khāyatī”ti.

in that this dependent origination is deep and appears deep, yet to me it seems as plain as can be.”