เล่ม ๑๖ — สังยุตตนิกาย นิทานวรรค ข้อ 439

เนื้อความทั้งข้อ

[๔๓๙] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ท่อนไม้ที่บุคคลโยนขึ้นบนอากาศ บางคราว ก็ตกลงทางโคน บางคราวก็ตกลงทางขวาง บางคราวก็ตกลงทางปลาย แม้ฉันใด สัตว์ทั้งหลายผู้มีอวิชชาเป็นที่กางกั้น มีตัณหาเป็นเครื่องประกอบไว้ ท่องเที่ยว ไปมาอยู่ ก็ฉันนั้นแล บางคราวก็จากโลกนี้ไปสู่ปรโลก บางคราวก็จากปรโลกมา สู่โลกนี้ ข้อนั้นเพราะเหตุไร เพราะว่า สงสารนี้กำหนดที่สุดเบื้องต้นเบื้องปลาย ไม่ได้ ฯลฯ พอเพื่อจะหลุดพ้น ดังนี้ ฯ

sn15.9:1.4 #

เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว ทณฺโฑ อุปริเวหาสํ ขิตฺโต สกิมฺปิ มูเลน นิปตติ สกิมฺปิ มชฺเฌน นิปตติ สกิมฺปิ อคฺเคน ๑- นิปตติ✎ ร่าง

Seyyathāpi, bhikkhave, daṇḍo uparivehāsaṁ khitto sakimpi mūlena nipatati, sakimpi majjhena nipatati, sakimpi antena nipatati;

Suppose a stick was tossed up in the air. Sometimes it’d fall on its bottom, sometimes the middle, and sometimes the end.

sn15.9:1.5 #

เอวเมว โข ภิกฺขเว อวิชฺชานีวรณา สตฺตา ตณฺหาสญฺโญชนา สนฺธาวนฺตา สํสรนฺตา สกิมฺปิ อสฺมา โลกา ปรํ โลกํ คจฺฉนฺติ สกิมฺปิ ปรสฺมา โลกา อิมํ โลกํ อาคจฺฉนฺติ✎ ร่าง

evameva kho, bhikkhave, avijjānīvaraṇā sattā taṇhāsaṁyojanā sandhāvantā saṁsarantā sakimpi asmā lokā paraṁ lokaṁ gacchanti, sakimpi parasmā lokā imaṁ lokaṁ āgacchanti.

It’s the same for sentient beings roaming and transmigrating, shrouded by ignorance and fettered by craving. Sometimes they go from this world to the other world, and sometimes they come from the other world to this world.

sn15.9:1.6 #

ตํ กิสฺส เหตุ✎ ร่าง

Taṁ kissa hetu?

Why is that?

sn15.9:1.7 #

อนมตคฺโคยํ ภิกฺขเว สํสาโร ฯเปฯ✎ ร่าง

Anamataggoyaṁ, bhikkhave, saṁsāro …pe…

This transmigration has no known beginning. …

sn15.9:1.8 #

อลํ วิมุจฺจิตุนฺติ ฯ✎ ร่าง

alaṁ vimuccitun”ti.

This is quite enough for you to become disillusioned, dispassionate, and freed regarding all conditions.”

sn15.9:1.9 #

นวมํ ฯ✎ ร่าง

Navamaṁ.

sn15.10:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 15.10

Linked Discourses 15.10

sn15.10:0.2 #

—

1. Paṭhamavagga

Chapter One