เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๕๕๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลายเห็นสุนัขจิ้งจอกแก่ซึ่งอยู่ใน
กลางคืนตลอดถึงเช้าตรู่หรือหนอ ฯ
ภิ. เห็นพระเจ้าข้า ฯ
พ. ดูกรภิกษุทั้งหลาย สุนัขจิ้งจอกแก่ตัวนั้นเป็นโรคอุกกรรณ์ [โรค-
*เรื้อน] อยู่บนบกก็ไม่สบาย อยู่โคนไม้ก็ไม่สบาย อยู่ในที่แจ้งก็ไม่สบาย เดิน
ยืน นั่ง นอนในที่ใดๆ ก็ไม่สบาย เป็นทุกข์ในที่นั้นๆ ภิกษุบางรูปในธรรม
วินัยนี้ ก็ฉันนั้นเหมือนกัน อันลาภสักการะและชื่อเสียงครอบงำ ย่ำยีจิตแล้ว
อยู่ที่เรือนว่างก็ไม่สบาย อยู่ที่โคนไม้ก็ไม่สบาย อยู่ในที่แจ้งก็ไม่สบาย เดิน
ยืน นั่ง นอนในที่ใดๆ ก็ไม่สบาย เป็นทุกข์ในที่นั้นๆ ดูกรภิกษุทั้งหลาย
ลาภสักการะและชื่อเสียง ทารุณ ฯลฯ อย่างนี้แล เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้
แหละ ฯ
▴ ย่อ
ปสฺสถ ๖- โน ตุเมฺห ภิกฺขเว รตฺติยา ปจฺจูสสมยํ
ชรสิคาลสฺส วสมานสฺสาติ ฯ✎ ร่าง
Assuttha no tumhe, bhikkhave, rattiyā paccūsasamayaṁ jarasiṅgālassa vassamānassā”ti?
Mendicants, did you hear an old jackal howling at the crack of dawn?”
เอวํ ภนฺเต ฯ✎ ร่าง
“Evaṁ, bhante”.
“Yes, sir.”
โส โข ภิกฺขเว ชรสิคาโล ๗-@เชิงอรรถ: ๑ ยุ. กึ ฯ ๒ ม. อาคจฺฉตุ ฯ ๓ ยุ. ตํ เสขํ ฯ ๔ ยุ. อนุปาปุณาติ ฯ@๕ ม. ทิทฺธคเตน วิสลฺเลน สลฺเลน วิชฺฌตุ ฯ ยุ. ทิฏฺฐคเตน ... วิชฺฌนฺติ ฯ@๖ ม. ยุ. อสฺสูตฺถ ฯ ๗ ม. ยุ. ชรสิงฺคาโล ฯ
อุกฺกณฺณเกน ๑- นาม โรคชาเตน ผุฏฺโฐ เนว ถลคโต ๒- รมติ
น รุกฺขมูลคโต รมติ น อพฺโภกาสคโต รมติ✎ ร่าง
“Eso kho, bhikkhave, jarasiṅgālo ukkaṇḍakena nāma rogajātena phuṭṭho neva bilagato ramati, na rukkhamūlagato ramati, na ajjhokāsagato ramati;
“That old jackal has the disease called mange. He’s not happy in his den, or at the root of a tree, or out in the open.
เยน เยน คจฺฉติ
ยตฺถ ยตฺถ ติฏฺฐติ ยตฺถ ยตฺถ นิสีทติ ยตฺถ ยตฺถ นิปชฺชติ ตตฺถ
ตตฺถ อนยพฺยสนํ อาปชฺชติ ฯ✎ ร่าง
yena yena gacchati, yattha yattha tiṭṭhati, yattha yattha nisīdati, yattha yattha nipajjati; tattha tattha anayabyasanaṁ āpajjati.
Wherever he goes, stands, sits, or lies down he meets with tragedy and disaster.
เอวเมว โข ภิกฺขเว อิเธกจฺโจ
ภิกฺขุ ลาภสกฺการสิโลเกน อภิภูโต ปริยาทินฺนจิตฺโต เนว สุญฺญาคารคโต
รมติ น รุกฺขมูลคโต รมติ น อพฺโภกาสคโต รมติ✎ ร่าง
Evameva kho, bhikkhave, idhekacco bhikkhu lābhasakkārasilokena abhibhūto pariyādiṇṇacitto neva suññāgāragato ramati, na rukkhamūlagato ramati, na ajjhokāsagato ramati;
In the same way, take a certain mendicant whose mind is overcome and overwhelmed by possessions, honor, and popularity. They’re not happy in an empty hut, at the root of a tree, or out in the open.
เยน เยน คจฺฉติ
ยตฺถ ยตฺถ ติฏฺฐติ ยตฺถ ยตฺถ นิสีทติ ยตฺถ ยตฺถ นิปชฺชติ ตตฺถ ตตฺถ
อนยพฺยสนํ อาปชฺชติ ฯ✎ ร่าง
yena yena gacchati, yattha yattha tiṭṭhati, yattha yattha nisīdati, yattha yattha nipajjati; tattha tattha anayabyasanaṁ āpajjati.
Wherever they go, stand, sit, or lie down they meet with tragedy and disaster.
เอวํ ทารุโณ โข ภิกฺขเว ลาภสกฺการสิโลโก
ฯเปฯ✎ ร่าง
Evaṁ dāruṇo kho, bhikkhave, lābhasakkārasiloko …pe…
So grim are possessions, honor, and popularity. …”
เอวญฺหิ โว ภิกฺขเว สิกฺขิตพฺพนฺติ ฯ✎ ร่าง
evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabban”ti.
—
Saṁyutta Nikāya 17.9
Linked Discourses 17.9
—
1. Paṭhamavagga
Chapter One