เอกมนฺตํ นิสินฺนา โข เต ภิกฺขู ภควนฺตํ เอตทโวจุํ@เชิงอรรถ: ๑ ม. โลณสกฺขราย ฯ ๒ ม. ยุ. ว ฯ ๓ ม. ยุ. ปารงฺคโต ฯ ๔ ม. เอตาวปรโม@สิยาติ ฯ ยุ. เอโส ปรโม สิยาติ ฯ ๕ ยุ. อิติเหเต ฯ ๖ ม. สกสายติ ฯ ยุ.@สงฺกาสายติ ฯ เอวมุปริปิ ฯ
อิธ ภนฺเต อญฺญตโร นโว ภิกฺขุ ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต
วิหารํ ปวิสิตฺวา อปฺโปสฺสุกฺโก ตุณฺหีภูโต สงฺกตายิสฺสติ น
ภิกฺขูนํ เวยฺยาวจฺจํ กโรติ จีวรการสมเยติ ฯ✎ ร่าง
“idha, bhante, aññataro navo bhikkhu pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto vihāraṁ pavisitvā appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyati, na bhikkhūnaṁ veyyāvaccaṁ karoti cīvarakārasamaye”ti.
อถ โข ภควา อญฺญตรํ ภิกฺขุํ อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho bhagavā aññataraṁ bhikkhuṁ āmantesi:
So the Buddha addressed one of the monks,
อ้างอิงPTS 2.278 · ฉัฏฐสังคายนา 24.252
เอหิ ตฺวํ
ภิกฺขุ มม วจเนน ตํ ภิกฺขุํ อามนฺเตหิ สตฺถา ตํ อาวุโส อามนฺเตตีติ ฯ✎ ร่าง
“ehi tvaṁ, bhikkhu, mama vacanena taṁ bhikkhuṁ āmantehi ‘satthā taṁ, āvuso, āmantetī’”ti.
“Please, monk, in my name tell that monk that the Teacher summons him.”
เอวํ ภนฺเตติ โข โส ภิกฺขุ ภควโต ปฏิสฺสุณิตฺวา เยน โส ภิกฺขุ
เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ตํ ภิกฺขุํ เอตทโวจ✎ ร่าง
“Evaṁ, bhante”ti kho so bhikkhu bhagavato paṭissutvā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṁ bhikkhuṁ etadavoca:
“Yes, sir,” that monk replied. He went to that monk and said to him,
สตฺถา ตํ อาวุโส
อามนฺเตตีติ ฯ✎ ร่าง
“satthā taṁ, āvuso, āmantetī”ti.
“Reverend, the teacher summons you.”
เอวมาวุโสติ โข โส ภิกฺขุ ตสฺส ภิกฺขุโน
ปฏิสฺสุณิตฺวา เยน ภควา เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา ภควนฺตํ
อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ นิสินฺนํ โข ตํ ภิกฺขุํ
ภควา เอตทโวจ✎ ร่าง
“Evamāvuso”ti kho so bhikkhu tassa bhikkhuno paṭissutvā yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinnaṁ kho taṁ bhikkhuṁ bhagavā etadavoca:
“Yes, reverend,” that monk replied. He went to the Buddha, bowed, and sat down to one side. The Buddha said to him:
สจฺจํ กิร ตฺวํ ภิกฺขุ ปจฺฉาภตฺตํ ปิณฺฑปาตปฏิกฺกนฺโต
วิหารํ ปวิสิตฺวา อปฺโปสฺสุกฺโก ตุณฺหีภูโต สงฺกตายิสฺสสิ น
ภิกฺขูนํ เวยฺยาวจฺจํ กโรสิ จีวรการสมเยติ ฯ✎ ร่าง
“saccaṁ kira tvaṁ, bhikkhu, pacchābhattaṁ piṇḍapātapaṭikkanto vihāraṁ pavisitvā appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyasi, na bhikkhūnaṁ veyyāvaccaṁ karosi cīvarakārasamaye”ti?
“Is it really true, monk, that after your meal, on your return from almsround, you entered your dwelling, where you adhered to passivity and silence, and you didn’t help the mendicants out when it was time to sew robes?”
อหมฺปิ โข ภนฺเต
สกํ กิจฺจํ กโรมีติ ฯ✎ ร่าง
“Ahampi kho, bhante, sakaṁ kiccaṁ karomī”ti.
“Sir, I am doing my own work.”