เล่ม ๑๘ — สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ข้อ 607

เนื้อความทั้งข้อ

[๖๐๗] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว นายบ้านนามว่าอสิพันธก- *บุตรได้กราบทูลพระผู้มีพระภาคว่า ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระธรรมเทศนาของ พระองค์แจ่มแจ้งนัก ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ พระธรรมเทศนาของพระองค์แจ่มแจ้ง นัก พระผู้มีพระภาคทรงประกาศธรรมโดยอเนกปริยาย ดุจหงายของที่คว่ำ เปิด ของที่ปิด บอกทางให้แก่คนหลงทาง หรือส่องไฟในที่มืดด้วยหวังว่า คนมีจักษุจัก เห็นรูปได้ ฉันนั้น ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ข้าพระองค์ขอถึงพระผู้มีพระภาค กับทั้ง พระธรรมและภิกษุสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ขอพระผู้มีพระภาคโปรดทรงจำข้าพระองค์ว่า เป็นอุบาสกผู้ถึงรัตนตรัยเป็นสรณะจนตลอดชีวิต ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฯ

sn42.7:5.1 #

เอวํ วุตฺเต อสิพนฺธกปุตฺโต คามณี ภควนฺตํ เอตทโวจ✎ ร่าง

Evaṁ vutte, asibandhakaputto gāmaṇi bhagavantaṁ etadavoca:

When he said this, Asibandhaka’s son the chief said to the Buddha,

sn42.7:5.2 #

อภิกฺกนฺตํ ภนฺเต ฯเปฯ✎ ร่าง

“abhikkantaṁ, bhante, abhikkantaṁ, bhante …pe…

“Excellent, sir! Excellent! …

sn42.7:5.3 #

อุปาสกํ มํ ภควา ธาเรตุ อชฺชตคฺเค ปาณุเปตํ สรณงฺคตนฺติ ฯ✎ ร่าง

upāsakaṁ maṁ bhagavā dhāretu ajjatagge pāṇupetaṁ saraṇaṁ gatan”ti.

From this day forth, may the Buddha remember me as a lay follower who has gone for refuge for life.”

sn42.7:5.4 #

สตฺตมํ ฯ✎ ร่าง

Sattamaṁ.

sn42.8:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 42.8

Linked Discourses 42.8

sn42.8:0.2 #

—

1. Gāmaṇivagga

1. Chiefs