เล่ม ๑๘ — สังยุตตนิกาย สฬายตนวรรค ข้อ 785

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๘๕] ดูกรท่าน ความเห็นว่า สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมเกิดอีก ก็ดี ฯลฯ สัตว์เบื้องหน้าแต่ตายแล้วย่อมเกิดอีกก็หามิได้ ย่อมไม่เกิดอีกก็หา มิได้ก็ดี ย่อมไม่เกิดมีแก่บุคคลผู้ไม่มีอุปาทานเป็นที่มายินดี ผู้ไม่ยินดีแล้วใน อุปาทาน ผู้ไม่หมกมุ่นแล้วในอุปาทาน ผู้รู้ผู้เห็นความดับแห่งอุปาทานตามความ เป็นจริง ดูกรท่าน แม้ข้อนี้ก็เป็นปริยายให้พระผู้มีพระภาคไม่ทรงพยากรณ์ปัญหา ข้อนั้น ฯ

sn44.6:5.5 #

น อุปาทานารามสฺส โข อาวุโส น อุปาทานรตสฺส น อุปาทานสมฺมุทิตสฺส อุปาทานนิโรธํ ชานโต ปสฺสโต ยถาภูตํ @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. อยํ โข ฯ ๒ ม. เยเนตํ ฯ ยุ. เยน เอตํ ฯ โหติ ตถาคโต ปรํ มรณาติปิสฺส น โหติ ฯเปฯ✎ ร่าง

Na upādānārāmassa kho, āvuso, na upādānaratassa na upādānasammuditassa, upādānanirodhaṁ jānato passato yathābhūtaṁ, ‘hoti tathāgato paraṁ maraṇā’tipissa na hoti …pe…

If you don’t like, love, and enjoy grasping, and you truly see the cessation of grasping, you don’t think ‘a realized one still exists after death’ …

sn44.6:5.6 #

เนว โหติ น น โหติ ตถาคโต ปรํ มรณาติปิสฺส น โหติ ฯ✎ ร่าง

‘neva, hoti na na hoti tathāgato paraṁ maraṇā’tipissa na hoti.

‘a realized one neither still exists nor no longer exists after death.’

sn44.6:5.7 #

อยมฺปิ โข อาวุโส ปริยาโย เยเนตํ อพฺยากตํ ภควตาติ ฯ✎ ร่าง

Ayampi kho, āvuso, pariyāyo, yenetaṁ abyākataṁ bhagavatā”ti.

This too is a way of explaining why this was not declared by the Buddha.”