เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 1015

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๐๑๕] ข้าแต่พระองค์ผู้เจริญ ก็ปัญญาของอริยสาวกนั้น เป็นปัญญินทรีย์ อริยสาวก นั้นแล พยายามอย่างนี้ ครั้นพยายามแล้ว ระลึกอย่างนี้ ครั้นระลึกแล้ว ตั้งมั่นอย่างนี้ ครั้น ตั้งมั่นแล้ว รู้ชัดอย่างนี้ ครั้นรู้ชัดแล้ว ย่อมเชื่อมั่นอย่างนี้ว่า ธรรมเหล่านี้ ก็คือธรรมที่เราเคยได้ ฟังมาแล้วนั่นเอง เหตุนั้น บัดนี้ เราถูกต้องด้วยนามกายอยู่ และเห็นแจ้งแทงตลอดด้วยปัญญา.

sn48.50:5.6 #

ยา หิสฺส ภนฺเต ปญฺญา ตทสฺส ปญฺญินฺทฺริยํ ฯ✎ ร่าง

Yā hissa, bhante, paññā tadassa paññindriyaṁ.

For their noble wisdom is the faculty of wisdom.

sn48.50:6.1 #

สโข ๓- โส ภนฺเต อริยสาวโก เอวํ ปทหิตฺวา ปทหิตฺวา เอวํ สริตฺวา สริตฺวา เอวํ สมาทหิตฺวา สมาทหิตฺวา เอวํ ปชานิตฺวา ปชานิตฺวา เอวํ อภิสทฺทหติ✎ ร่าง

Saddho so, bhante, ariyasāvako evaṁ padahitvā padahitvā evaṁ saritvā saritvā evaṁ samādahitvā samādahitvā evaṁ pajānitvā pajānitvā evaṁ abhisaddahati:

When a noble disciple has tried again and again, recollected again and again, entered immersion again and again, and understood with wisdom again and again, they will be confident of this:

อ้างอิงสยามรัฐ 19.299 · ฉัฏฐสังคายนา 27.301

sn48.50:6.2 #

อิเม โข เต ธมฺมา เย เม ปุพฺเพ สุตาว ๔- อเหสุํ✎ ร่าง

‘ime kho te dhammā ye me pubbe sutavā ahesuṁ.

‘I have previously heard of these things.

sn48.50:6.3 #

เตนาหํ เอตรหิ กาเยน จ ผุสิตฺวา วิหรามิ ปญฺญาย จ อติวิชฺฌ ๑- ปสฺสามีติ ฯ✎ ร่าง

Tenāhaṁ etarahi kāyena ca phusitvā viharāmi, paññāya ca ativijjha passāmī’ti.

But now I have direct meditative experience of them, and see them with penetrating wisdom.’