เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๑๒] สาวัตถีนิทาน. ครั้งนั้น เวลาเช้า ท่านพระอานนท์นุ่งแล้ว ถือบาตรและจีวร
เข้าไปบิณฑบาตยังพระนครสาวัตถี ได้เห็นชาณุสโสณีพราหมณ์ออกจากพระนครสาวัตถี ด้วยรถ
เทียมด้วยม้าขาวล้วน ได้ยินว่า ม้าที่เทียมเป็นม้าขาว เครื่องประดับขาว ตัวรถขาว ประทุนรถ
ขาว เชือกขาว ด้ามประตักขาว ร่มขาว ผ้าโพกขาว ผ้านุ่งขาว รองเท้าขาว พัดวาลวิชนีที่
ด้ามพัดก็ขาว ชนเห็นท่านผู้นี้แล้ว พูดอย่างนี้ว่า ท่านผู้เจริญทั้งหลาย ยานประเสริฐหนอ รูป
ของยานประเสริฐหนอ ดังนี้.
▴ ย่อ
สาวตฺถีนิทานํ ฯ✎ ร่าง
Sāvatthinidānaṁ.
At Sāvatthī.
อ้างอิง ฉัฏฐสังคายนา 27.5 · พุทธชยันตี 17.1.8
อถ โข อายสฺมา อานนฺโท ปุพฺพณฺหสมยํ
นิวาเสตฺวา ปตฺตจีวรมาทาย สาวตฺถึ ปิณฺฑาย ปาวิสิ ฯ✎ ร่าง
Atha kho āyasmā ānando pubbaṇhasamayaṁ nivāsetvā pattacīvaramādāya sāvatthiṁ piṇḍāya pāvisi.
Then Venerable Ānanda robed up in the morning and, taking his bowl and robe, entered Sāvatthī for alms.
อทฺทสา
โข อายสฺมา อานนฺโท ชาณุสฺโสณึ พฺราหฺมณํ สพฺพเสเตน
วฬวาภิรเถน สาวตฺถิยา นิยฺยายนฺตํ✎ ร่าง
Addasā kho āyasmā ānando jāṇussoṇiṁ brāhmaṇaṁ sabbasetena vaḷavābhirathena sāvatthiyā niyyāyantaṁ.
He saw the brahmin Jānussoṇi driving out of Sāvatthī in an all-white chariot drawn by mares.
เสตา สุทํ อสฺสา ยุตฺตา
โหนฺติ เสตาลงฺการา เสโต รโถ เสตปริวาโร เสตา รสฺมิโย
เสตา ปโตทลฏฺฐิ เสตํ ฉตฺตํ เสตํ อุณฺหีสํ เสตานิ วตฺถานิ เสตา
อุปาหนา เสตาย สุทํ วาลวีชนิยา ๑- วีชิยฺยติ ฯ✎ ร่าง
Setā sudaṁ assā yuttā honti setālaṅkārā, seto ratho, setaparivāro, setā rasmiyo, setā patodalaṭṭhi, setaṁ chattaṁ, setaṁ uṇhīsaṁ, setāni vatthāni, setā upāhanā, setāya sudaṁ vālabījaniyā bījīyati.
The yoked horses were pure white, as were the ornaments, chariot, upholstery, reins, goad, and canopy. And his turban, robes, sandals were white, as was the chowry fanning him.
ตเมนํ ชโน
ทิสฺวา เอวมาห✎ ร่าง
Tamenaṁ jano disvā evamāha:
When people saw it they exclaimed,
พฺรหฺมํ วต โภ ยานํ✎ ร่าง
“brahmaṁ vata, bho, yānaṁ.
“Wow! That’s a divine vehicle!
พฺรหฺมยานรูปํ วต โภติ ฯ✎ ร่าง
Brahmayānarūpaṁ vata, bho”ti.
It’s a vehicle fit for divinity!”