เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 1322

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๓๒๒] พระผู้มีพระภาคได้ทอดพระเนตรเห็นท่านมหากัปปินะนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกาย ตรง ดำรงสติไว้เฉพาะหน้า ครั้นแล้วได้ตรัสถามภิกษุทั้งหลายว่า ดูกรภิกษุทั้งหลาย เธอทั้งหลาย เห็นความไหวหรือความเอนเอียงแห่งกายของภิกษุนั้นหรือหนอ?

sn54.7:1.3 #

อทฺทสา โข ภควา อายสฺมนฺตํ มหากปฺปินํ อวิทูเร นิสินฺนํ ปลฺลงฺกํ อาภุชิตฺวา อุชุํ กายํ ปณิธาย ปริมุขํ สตึ อุปฏฺฐเปตฺวา✎ ร่าง

Addasā kho bhagavā āyasmantaṁ mahākappinaṁ avidūre nisinnaṁ pallaṅkaṁ ābhujitvā ujuṁ kāyaṁ paṇidhāya parimukhaṁ satiṁ upaṭṭhapetvā.

The Buddha saw him,

sn54.7:1.4 #

ทิสฺวาน ภิกฺขู อามนฺเตสิ✎ ร่าง

Disvāna bhikkhū āmantesi:

and addressed the mendicants:

sn54.7:2.1 #

ปสฺสถ โน ตุเมฺห ภิกฺขเว เอตสฺส ภิกฺขุโน กายสฺส อิญฺชิตตฺตํ วา ผนฺทิตตฺตํ วาติ✎ ร่าง

“Passatha no tumhe, bhikkhave, etassa bhikkhuno kāyassa iñjitattaṁ vā phanditattaṁ vā”ti?

“Mendicants, do you see any disturbance or trembling in that mendicant’s body?”

อ้างอิงPTS 5.316

sn54.7:2.2 #

ฯ✎ ร่าง

“Yadāpi mayaṁ, bhante, taṁ āyasmantaṁ passāma saṅghamajjhe vā nisinnaṁ ekaṁ vā raho nisinnaṁ, tadāpi mayaṁ tassa āyasmato na passāma kāyassa iñjitattaṁ vā phanditattaṁ vā”ti.

“Sir, whenever we see that mendicant meditating—whether in the middle of the Saṅgha or alone in private—we never see any disturbance or trembling in his body.”