‹ กลับ
ทีปสูตร
เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · ข้อ 1332 · สํ.มก. ๑๙/๗๗๒๒ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๓๓๒] ... ถ้าแม้ภิกษุพึงหวังว่า เราพึงเป็นผู้มีความสำคัญในสิ่งไม่ปฏิกูลว่าปฏิกูล อยู่ ก็พึงมนสิการอานาปานสติสมาธินี้แหละให้ดี.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
sn54.8:6.1 #
ตสฺมา ติห ภิกฺขเว ภิกฺขุ เจปิ อากงฺเขยฺย✎ ร่าง
Tasmātiha, bhikkhave, bhikkhu cepi ākaṅkheyya:
Now, a mendicant might wish:
sn54.8:6.2 #
อปฺปฏิกูเล ปฏิกูลสญฺญี วิหเรยฺยนฺติ✎ ร่าง
‘appaṭikūle paṭikūlasaññī vihareyyan’ti,
‘May I meditate perceiving the repulsive in the unrepulsive.’
sn54.8:6.3 #
อยเมว อานาปานสฺสติสมาธิ สาธุกํ มนสิกาตพฺโพ ฯ✎ ร่าง
ayameva ānāpānassatisamādhi sādhukaṁ manasi kātabbo.
So let them closely focus on this immersion due to mindfulness of breathing.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน