เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 1349

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๓๔๙] ครั้งนั้น ภิกษุเหล่านั้นคิดกันว่า พระผู้มีพระภาคตรัสอสุภกถา ตรัส- *สรรเสริญคุณแห่งอสุภ ตรัสสรรเสริญคุณแห่งการเจริญอสุภ โดยอเนกปริยาย จึงขวนขวาย ประกอบการเจริญอสุภ อันเกลื่อนกล่นด้วยอาการเป็นอเนกอยู่ ภิกษุเหล่านั้นอึดอัดระอา เกลียด- *กายนี้ ย่อมแสวงหาศาตราสำหรับปลงชีวิต สิบรูปบ้าง ยี่สิบรูปบ้าง สามสิบรูปบ้าง ย่อมนำ ศาตรามาโดยวันเดียวกัน.

sn54.9:3.1 #

อถ โข เต ภิกฺขู✎ ร่าง

Atha kho te bhikkhū:

Then those mendicants thought,

อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 27.391

sn54.9:3.2 #

ภควา อเนกปริยาเยน อสุภกถํ กเถติ ๑- อสุภาย วณฺณํ ภาสติ อสุภภาวนาย วณฺณํ ภาสตีติ อเนกาการโวการํ อสุภภาวนานุโยคมนุยุตฺตา วิหรนฺติ✎ ร่าง

“bhagavā anekapariyāyena asubhakathaṁ katheti, asubhāya vaṇṇaṁ bhāsati, asubhabhāvanāya vaṇṇaṁ bhāsatī”ti anekākāravokāraṁ asubhabhāvanānuyogamanuyuttā viharanti.

“The Buddha spoke in many ways about the meditation on ugliness. He praised the meditation on ugliness and its development.” They committed themselves to developing the many different facets of the meditation on ugliness.

sn54.9:3.3 #

เต อิมินา กาเยน อฏฺฏิยมานา ๒- หรายมานา ชิคุจฺฉมานา สตฺถหารกํ ปริเยสนฺติ✎ ร่าง

Te iminā kāyena aṭṭīyamānā harāyamānā jigucchamānā satthahārakaṁ pariyesanti.

Becoming horrified, repelled, and disgusted with this body, they looked for a suicide weapon.

sn54.9:3.4 #

ทสปิ ภิกฺขู เอกาเหน สตฺถํ อาหรนฺติ วีสติปิ ฯเปฯ ตึสติปิ ภิกฺขู เอกาเหน สตฺถํ อาหรนฺติ ฯ✎ ร่าง

Dasapi bhikkhū ekāhena satthaṁ āharanti, vīsampi …pe… tiṁsampi bhikkhū ekāhena satthaṁ āharanti.

Each day ten, twenty, or thirty mendicants committed suicide.