เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 1610

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๖๑๐] แม่น้ำเป็นอันมากที่หมู่คือคณะนรชนอาศัยแล้ว ย่อมไหลไปสู่ สาครทะเลหลวง ซึ่งจะประมาณมิได้ เป็นที่ขังน้ำอย่างใหญ่ มีสิ่งที่ น่ากลัวมาก เป็นที่อยู่ของหมู่รัตนะ ฉันใด สายธารแห่งบุญย่อมไหล ไปสู่นรชนผู้เป็นบัณฑิต ผู้ให้ข้าว น้ำ ผ้า ที่นอน ที่นั่งและเครื่อง ปูลาด เหมือนแม่น้ำไหลไปสู่สาคร ฉันนั้นเหมือนกัน.

sn55.42:6.1 #

มโหทธึ อปริมิตํ มหาสรํ✎ ร่าง

“Mahodadhiṁ aparimitaṁ mahāsaraṁ,

“Hosts of people use the rivers,

sn55.42:6.2 #

พหุเภรวํ รตนคณานมาลยํ✎ ร่าง

Bahubheravaṁ ratanagaṇānamālayaṁ;

and though the rivers are many,

sn55.42:6.3 #

นชฺโช ยถา นรคณสงฺฆเสวิตา✎ ร่าง

Najjo yathā naragaṇasaṅghasevitā,

all reach the great deep, the boundless ocean,

sn55.42:6.4 #

ปุถู สวนฺตี อุปยนฺติ สาครํ ฯ✎ ร่าง

Puthū savantī upayanti sāgaraṁ.

the cruel sea that’s home to precious gems.

sn55.42:7.1 #

เอวํ นรํ อนฺนปานวตฺถททํ✎ ร่าง

Evaṁ naraṁ annapānavatthadadaṁ,

So too, when a person gives food, drink, and clothes;

อ้างอิงสยามรัฐ 19.506

sn55.42:7.2 #

เสยฺยานิสชฺชตฺถรณสฺส ทายกํ✎ ร่าง

Seyyāni paccattharaṇassa dāyakaṁ;

and they’re a giver of beds, seats, and mats—

sn55.42:7.3 #

ปุญฺญสฺส ธารา อุปยนฺติ ปณฺฑิตํ✎ ร่าง

Puññassa dhārā upayanti paṇḍitaṁ,

the streams of merit reach that astute person,

sn55.42:7.4 #

นชฺโช ยถา วาริวหาว สาครนฺติ ฯ✎ ร่าง

Najjo yathā vārivahāva sāgaran”ti.

as the rivers bring their waters to the sea.”

sn55.42:7.5 #

—

Dutiyaṁ.

sn55.43:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 55.43

Linked Discourses 55.43

sn55.43:0.2 #

—

5. Sagāthakapuññābhisandavagga

5. Overflowing Merit, With Verses