เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 27

เนื้อความทั้งข้อ

[๒๗] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ถ้าพวกอัญญเดียรถีย์ปริพาชก พึงถามพวกเธออย่างนี้ว่า ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย ก็หนทางมีอยู่หรือ ปฏิปทาเพื่อกำหนดรู้ทุกข์นั้นมีอยู่หรือ? พวกเธอถูกถาม อย่างนี้แล้ว พึงพยากรณ์แก่พวกอัญญเดียรถีย์ปริพาชกเหล่านั้นอย่างนี้ว่า ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย หนทางมีอยู่ ปฏิปทาเพื่อกำหนดรู้ทุกข์นั้นมีอยู่.

sn45.5:3.3 #

สเจ โว ภิกฺขเว อญฺญติตฺถิยา ปริพฺพาชกา เอวํ ปุจฺเฉยฺยุํ✎ ร่าง

Sace vo, bhikkhave, aññatitthiyā paribbājakā evaṁ puccheyyuṁ:

If wanderers of other religions were to ask you:

sn45.5:3.4 #

อตฺถิ ปนาวุโส มคฺโค อตฺถิ ปฏิปทา เอตสฺส @เชิงอรรถ: ๑ ยุ. เอตทตฺตนิยํ ภูตํ ฯ ทุกฺขสฺส ปริญฺญายาติ ฯ เอวํ ปุฏฺฐา ตุเมฺห ภิกฺขเว เตสํ อญฺญติตฺถิยานํ ปริพฺพาชกานํ เอวํ พฺยากเรยฺยาถ✎ ร่าง

‘atthi panāvuso, maggo, atthi paṭipadā etassa dukkhassa pariññāyā’ti, evaṁ puṭṭhā tumhe, bhikkhave, tesaṁ aññatitthiyānaṁ paribbājakānaṁ evaṁ byākareyyātha:

‘Is there a path and a practice for completely understanding that suffering?’ You should answer them like this:

sn45.5:3.5 #

อตฺถิ โข อาวุโส มคฺโค อตฺถิ ปฏิปทา เอตสฺส ทุกฺขสฺส ปริญฺญายาติ ฯ✎ ร่าง

‘atthi kho, āvuso, maggo, atthi paṭipadā etassa dukkhassa pariññāyā’ti.

‘There is.’