PAGODA
หน้าแรก
ครูบาอาจารย์
เกี่ยวกับ
สารบัญ
›
เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค
› ข้อ 439
‹ กลับ
ฐานิยสูตร
เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · ข้อ 439 ·
สํ.มก. ๑๙/๒๖๔๒ ↗
‹ ข้อ 438
ข้อ 440 ›
👁 การแสดงผล
▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
คำแปลไทย (ทั้งข้อ)
บาลีอักษรไทย
บาลีโรมัน
English (Sujato)
เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๔๓๙] พยาบาทที่ยังไม่เกิด ย่อมเกิดขึ้น และที่เกิดแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความ เจริญไพบูลย์ยิ่ง เพราะกระทำมนสิการมากถึงธรรมอันเป็นที่ตั้งแห่งพยาบาท.
▴ ย่อ
เทียบรายประโยค (1 ประโยค)
sn46.23:1.2
#
พฺยาปาทฏฺฐานิยานํ ภิกฺขเว ธมฺมานํ มนสิการพหุลีการา อนุปฺปนฺโน เจว พฺยาปาโท อุปฺปชฺชติ อุปฺปนฺโน จ พฺยาปาโท @เชิงอรรถ: ๑ ม. ยุ. โพธาย ฯ เอวมุปริ ฯ ๒ ม. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ภิยฺโยภาวาย เวปุลฺลาย สํวตฺตติ ฯ
✎ ร่าง
Byāpādaṭṭhāniyānaṁ, bhikkhave, dhammānaṁ manasikārabahulīkārā anuppanno ceva byāpādo uppajjati, uppanno ca byāpādo bhiyyobhāvāya vepullāya saṁvattati.
When you frequently apply the mind to things that are grounds for ill will, ill will arises, and once arisen it increases and grows.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค
ความน่าเชื่อถือ:
✓ ทางการ
🤖 AI จับคู่
✎ ร่าง
— "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน