เอกํ สมยํ อายสฺมา อานนฺโท ราชคเห วิหรติ เวฬุวเน
กลนฺทกนิวาเป ฯ✎ ร่าง
Ekaṁ samayaṁ āyasmā ānando rājagahe viharati veḷuvane kalandakanivāpe.
At one time Venerable Ānanda was staying near Rājagaha, in the Bamboo Grove, the squirrels’ feeding ground.
อ้างอิงPTS 5.177 · พุทธชยันตี 17.1.316
เตน โข ปน สมเยน สิริวฑฺโฒ คหปติ อาพาธิโก
โหติ ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโน ฯ✎ ร่าง
Tena kho pana samayena sirivaḍḍho gahapati ābādhiko hoti dukkhito bāḷhagilāno.
Now at that time the householder Sirivaḍḍha was sick, suffering, gravely ill.
อถ โข สิริวฑฺโฒ คหปติ อญฺญตรํ
ปุริสํ อามนฺเตสิ✎ ร่าง
Atha kho sirivaḍḍho gahapati aññataraṁ purisaṁ āmantesi:
Then he addressed a man:
เอหิ ตฺวํ อมฺโภ ปุริส เยนายสฺมา อานนฺโท
เตนุปสงฺกม อุปสงฺกมิตฺวา มม วจเนน อายสฺมโต อานนฺทสฺส
ปาเท สิรสา วนฺท✎ ร่าง
“ehi tvaṁ, ambho purisa, yenāyasmā ānando tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā mama vacanena āyasmato ānandassa pāde sirasā vanda:
“Please, my man, go to Venerable Ānanda, and in my name bow with your head to his feet. Say to him:
สิริวฑฺโฒ ภนฺเต คหปติ อาพาธิโก ทุกฺขิโต
พาฬฺหคิลาโน✎ ร่าง
‘sirivaḍḍho, bhante, gahapati ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno.
‘Sir, the householder Sirivaḍḍha is sick, suffering, gravely ill.
โส อายสฺมโต อานนฺทสฺส ปาเท สิรสา วนฺทตีติ✎ ร่าง
So āyasmato ānandassa pāde sirasā vandatī’ti.
He bows with his head to your feet.’
เอวญฺจ วเทหิ✎ ร่าง
Evañca vadehi:
And then say:
สาธุ กิร ภนฺเต อายสฺมา อานนฺโท เยน สิริวฑฺฒสฺส
คหปติสฺส นิเวสนํ เตนุปสงฺกมตุ อนุกมฺปํ อุปาทายาติ ฯ✎ ร่าง
‘sādhu kira, bhante, āyasmā ānando yena sirivaḍḍhassa gahapatissa nivesanaṁ tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti.
‘Sir, please visit him at his home out of sympathy.’”
เอวํ ภนฺเตติ โข โส ปุริโส สิริวฑฺฒสฺส คหปติสฺส
ปฏิสฺสุตฺวา เยนายสฺมา อานนฺโท เตนุปสงฺกมิ อุปสงฺกมิตฺวา
อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ อภิวาเทตฺวา เอกมนฺตํ นิสีทิ ฯ เอกมนฺตํ
นิสินฺโน โข โส ปุริโส อายสฺมนฺตํ อานนฺทํ เอตทโวจ✎ ร่าง
“Evaṁ, bhante”ti kho so puriso sirivaḍḍhassa gahapatissa paṭissutvā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṁ ānandaṁ abhivādetvā ekamantaṁ nisīdi. Ekamantaṁ nisinno kho so puriso āyasmantaṁ ānandaṁ etadavoca:
“Yes, sir,” that man replied. He did as Sirivaḍḍha asked.
สิริวฑฺโฒ
ภนฺเต คหปติ อาพาธิโก ทุกฺขิโต พาฬฺหคิลาโน โส อายสฺมโต
อานนฺทสฺส ปาเท สิรสา วนฺทติ✎ ร่าง
“sirivaḍḍho, bhante, gahapati ābādhiko dukkhito bāḷhagilāno, so āyasmato ānandassa pāde sirasā vandati.
เอวญฺจ วเทติ✎ ร่าง
Evañca vadeti:
สาธุ กิร
ภนฺเต อายสฺมา อานนฺโท เยน สิริวฑฺฒสฺส คหปติสฺส นิเวสนํ
เตนุปสงฺกมตุ อนุกมฺปํ อุปาทายาติ ฯ✎ ร่าง
‘sādhu kira, bhante, āyasmā ānando yena sirivaḍḍhassa gahapatissa nivesanaṁ tenupasaṅkamatu anukampaṁ upādāyā’”ti.
อธิวาเสสิ โข อายสฺมา
อานนฺโท ตุณฺหีภาเวน ฯ✎ ร่าง
Adhivāsesi kho āyasmā ānando tuṇhībhāvena.
Ānanda consented with silence.