เล่ม ๑๙ — สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค ข้อ 974

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๗๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เรือนยอดหรือศาลาคล้ายเรือนยอด มีหน้าต่างในทิศเหนือ หรือทิศตะวันออก เมื่อพระอาทิตย์ขึ้นไป แสงส่องเข้าไปทางหน้าต่าง ตั้งอยู่ที่ฝาด้านไหน? ภิกษุ ทั้งหลายกราบทูลว่า ตั้งอยู่ที่ฝาด้านตะวันตก พระเจ้าข้า. พ. อย่างนั้นเหมือนกัน ภิกษุทั้งหลาย ศรัทธาในพระตถาคตของอุณณาภพราหมณ์ มั่นคงแล้ว มีรากเกิดแล้ว ตั้งอยู่มั่นแล้ว อันสมณพราหมณ์ เทวดา มาร พรหม หรือใครๆ ในโลกจะพึงชักนำไปไม่ได้ ถ้าอุณณาภพราหมณ์ พึงทำกาละในสมัยนี้ไซร้ ย่อมไม่มีสังโยชน์ซึ่ง เป็นเครื่องประกอบให้อุณณาภพราหมณ์ต้องมายังโลกนี้อีก.

sn48.42:6.2 #

เสยฺยถาปิ ภิกฺขเว กูฏาคารํ ๓- วา กูฏาคารสาลา วา อุตฺตราย ๔- วา ปาจีนาย ๕- วา วาตปานา สุริเย อุคฺคจฺฉนฺเต วาตปาเนน รสฺมิโย ปวิสิตฺวา กาย ปติฏฺฐิตาติ ฯ✎ ร่าง

“seyyathāpi, bhikkhave, kūṭāgāre vā kūṭāgārasālāyaṁ vā pācīnavātapānā sūriye uggacchante vātapānena rasmi pavisitvā kvāssa patiṭṭhitā”ti?

“Suppose there was a bungalow or a hall with a peaked roof, with windows on the eastern side. When the sun rises and a ray of light enters through a window, where would it land?”

sn48.42:6.3 #

ปจฺฉิมายํ ภนฺเต ภิตฺติยนฺติ ฯ✎ ร่าง

“Pacchimāyaṁ, bhante, bhittiyan”ti.

“On the western wall, sir.”

sn48.42:6.4 #

เอวเมว โข ภิกฺขเว อุณฺณาภสฺส พฺราหฺมณสฺส ตถาคเต @เชิงอรรถ: ๑ โป. ม. ว ฯ ๒ โป. ปนสทฺโท นตฺถิ ฯ@๓ ม. ยุ. กูฏาคาเร วา กูฏาคารสาลายํ วา ฯ@๔ ม. ยุ. อยํ ปาโฐ นตฺถิ ฯ ๕ ม. ยุ. ปาจีนวาตปานา ฯ สทฺธา นิวิฏฺฐา มูลชาตา ปติฏฺฐิตา ทฬฺหา อสํหาริยา สมเณน วา พฺราหฺมเณน วา เทเวน วา มาเรน วา พฺรหฺมุนา วา เกนจิ วา โลกสฺมึ ฯ✎ ร่าง

“Evameva kho, bhikkhave, uṇṇābhassa brāhmaṇassa tathāgate saddhā niviṭṭhā mūlajātā patiṭṭhitā daḷhā asaṁhāriyā samaṇena vā brāhmaṇena vā devena vā mārena vā brahmunā vā kenaci vā lokasmiṁ.

“In the same way, the brahmin Uṇṇābha’s faith in the Realized One is settled, rooted, and planted deep. It’s strong and can’t be shifted by any ascetic or brahmin or god or Māra or divinity or by anyone in the world.

sn48.42:6.5 #

อิมมฺหิ เจ ภิกฺขเว สมเย อุณฺณาโภ พฺราหฺมโณ กาลํ กเรยฺย นตฺถิ ตํ ๑- สญฺโญชนํ เยน สญฺโญชเนน สญฺญุตฺโต อุณฺณาโภ พฺราหฺมโณ ปุน อิมํ โลกํ อาคจฺเฉยฺยาติ ฯ✎ ร่าง

Imamhi ce, bhikkhave, samaye uṇṇābho brāhmaṇo kālaṁ kareyya, natthi taṁ saṁyojanaṁ yena saṁyojanena saṁyutto uṇṇābho brāhmaṇo puna imaṁ lokaṁ āgaccheyyā”ti.

If he were to pass away at this time, he would be bound by no fetter that might return him to this world.”

sn48.42:6.6 #

—

Dutiyaṁ.

sn48.43:0.1 #

—

Saṁyutta Nikāya 48.43

Linked Discourses 48.43

sn48.43:0.2 #

—

5. Jarāvagga

5. Old Age