เนื้อความทั้งข้อ
[๑๖๗] พระพุทธเจ้าเสด็จไปยังแม่น้ำกุกุฏานที มีน้ำใสแจ๋วจืดสนิท
เสด็จลงไปแล้ว พระตถาคตผู้ศาสดาผู้ไม่มีบุคคลเปรียบใน
โลกนี้ มีพระกายเหน็ดเหนื่อยนักแล้ว ทรงสรงและเสวย
แล้วเสด็จขึ้น พระศาสดาผู้อันโลกพร้อมทั้งเทวโลกห้อม
ล้อมแล้วในท่ามกลางแห่งหมู่ภิกษุ พระผู้มีพระภาคผู้ศาสดา
ผู้แสวงหาคุณอันใหญ่ทรงเป็นไปแล้วในพระธรรมนี้ เสด็จ
ถึงอัมพวันแล้ว ตรัสเรียกภิกษุชื่อจุนทกะว่า เธอจงปูลาด
สังฆาฏิ ๔ ชั้นแก่เราเถิด เราจักนอน ท่านพระจุนทกะนั้น
อันพระผู้มีพระภาคผู้มีพระองค์ทรงอบรมแล้ว ทรงตักเตือน
แล้ว รีบปูลาดสังฆาฏิ ๔ ชั้นทีเดียว พระศาสดามีพระกาย
เหน็ดเหนื่อยนัก ทรงบรรทมแล้ว ฝ่ายพระจุนทกะก็ได้นั่ง
อยู่เบื้องพระพักตร์ ณ ที่นั้น ฯ
คนฺตฺวาน พุทฺโธ นทิกํ กุกุฏํ✎ ร่าง
Gantvāna buddho nadikaṁ kukudhaṁ,
Having gone to Kakutthā Creek,
อ้างอิงพุทธชยันตี 24.300
อจฺโฉทกํ สาโตทกํ วิปฺปสนฺนํ✎ ร่าง
Acchodakaṁ sātudakaṁ vippasannaṁ;
whose water was transparent, sweet, and clear,
โอคาหิ สตฺถา สุกิลนฺตรูโป✎ ร่าง
Ogāhi satthā sukilantarūpo,
the Teacher, being tired, plunged in,
ตถาคโต อปฺปฏิโมธ โลเก✎ ร่าง
Tathāgato appaṭimodha loke.
the Realized One, without compare in the world.
นหาตฺวา✎ ร่าง
Nhatvā ca pivitvā cudatāri satthā,
And after bathing and drinking the Teacher emerged.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 47.169
—
Purakkhato bhikkhugaṇassa majjhe;
Before the group of mendicants, in the middle, the Buddha,
—
Satthā pavattā bhagavā idha dhamme,
the Teacher who rolled forth the present dispensation,
—
Upāgami ambavanaṁ mahesi;
the great seer went to the mango grove.
—
Āmantayi cundakaṁ nāma bhikkhuṁ,
He addressed the mendicant named Cundaka:
—
“Catugguṇaṁ santhara me nipajjaṁ”.
“Spread out my folded robe so I can lie down.”
—
So codito bhāvitattena cundo,
The evolved one urged Cunda,
—
Catugguṇaṁ santhari khippameva;
who quickly spread the folded robe.
—
Nipajji satthā sukilantarūpo,
The Teacher lay down so tired,
—
Cundopi tattha pamukhe nisīdīti.
while Cunda sat there before him.