‹ กลับ
สาริปุตตสุตตนิทเทส
เล่ม ๒๙ — ขุททกนิกาย มหานิทเทส · ข้อ 942 · ขุ.ชา.๓. ๒๙/๑๐๑๓๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๙๔๒] ภิกษุไม่พึงทำความเป็นขโมย ไม่พึงพูดเท็จ พึงแผ่เมตตาไปยังสัตว์ทั้งที่ สะดุ้งและผู้มั่นคง เมื่อใด ภิกษุพึงรู้ความขุ่นใจ เมื่อนั้น พึงบรรเทา เสียด้วยมนสิการว่า นี่เป็นฝักฝ่ายแห่งมารผู้มีกรรมดำ.
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
mnd16:181.1 #
เถยฺยํ น ๑- กเรยฺย น มุสา ภเณยฺย✎ ร่าง
Theyyaṁ na kāre na musā bhaṇeyya,
mnd16:181.2 #
เมตฺตาย ผสฺเส ตสถาวรานิ✎ ร่าง
Mettāya phasse tasathāvarāni;
mnd16:181.3 #
ยทาวิลตฺตํ มนโส วิชญฺญา✎ ร่าง
Yadāvilattaṁ manaso vijaññā,
mnd16:181.4 #
กณฺหสฺส ปกฺโขติ วิโนทเยยฺย ฯ✎ ร่าง
Kaṇhassa pakkhoti vinodayeyya.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒๙ — ขุททกนิกาย มหานิทเทส
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน