สารบัญ › เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก › ข้อ 358
‹ กลับ
วิญญาณ ๕ ที่เป็นกุศลวิบาก
เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก · ข้อ 358 · อภิ.ธ. ๓๔/๓๐๒๓ ↗
‹ ข้อ 357 ข้อ 359 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๕๘] สุข มีในสมัยนั้น เป็นไฉน? ความสบายทางใจ ความสุขทางใจ ความเสวยอารมณ์ที่สบายเป็นสุข อันเกิดแต่กาย สัมผัส กิริยาเสวยอารมณ์ที่สบายเป็นสุข อันเกิดแต่กายสัมผัส ในสมัยนั้น อันใด นี้ชื่อว่า สุข มีในสมัยนั้น.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
ds2.1.7:20.1 #
กตมํ ตสฺมึ สมเย สุขํ โหติ✎ ร่าง
Katamaṁ tasmiṁ samaye sukhaṁ hoti?
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 113.116
ds2.1.7:20.2 #
ยํ ตสฺมึ สมเย กายิกํ สาตํ กายิกํ สุขํ กายสมฺผสฺสชํ สาตํ สุขํ เวทยิตํ กายสมฺผสฺสชา สาตา สุขา เวทนา✎ ร่าง
Yaṁ tasmiṁ samaye kāyikaṁ sātaṁ kāyikaṁ sukhaṁ kāyasamphassajaṁ sātaṁ sukhaṁ vedayitaṁ kāyasamphassajā sātā sukhā vedanā—
ds2.1.7:20.3 #
อิทํ ตสฺมึ สมเย สุขํ โหติ ฯ✎ ร่าง
idaṁ tasmiṁ samaye sukhaṁ hoti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน