สารบัญ › เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก › ข้อ 370
‹ กลับ
วิญญาณ ๕ ที่เป็นกุศลวิบาก
เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก · ข้อ 370 · อภิ.ธ. ๓๔/๓๐๒๓ ↗
‹ ข้อ 369 ข้อ 371 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๗๐] เจตนา มีในสมัยนั้น เป็นไฉน? การคิด กิริยาที่คิด ความคิด อันเกิดแต่สัมผัสแห่งมโนธาตุที่สมกัน ในสมัยนั้น อันใด ชื่อว่า เจตนา มีในสมัยนั้น.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
ds2.1.7:31.1 #
กตมา ตสฺมึ สมเย เจตนา โหติ✎ ร่าง
Katamā tasmiṁ samaye cetanā hoti?
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 113.118
ds2.1.7:31.2 #
ยา ตสฺมึ สมเย ตชฺชามโนธาตุสมฺผสฺสชา เจตนา สญฺเจตนา สญฺเจตยิตตฺตํ✎ ร่าง
Yā tasmiṁ samaye tajjāmanodhātusamphassajā cetanā sañcetanā cetayitattaṁ—
ds2.1.7:31.3 #
อยํ ตสฺมึ สมเย เจตนา โหติ ฯ✎ ร่าง
ayaṁ tasmiṁ samaye cetanā hoti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน