สารบัญ › เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก › ข้อ 389
‹ กลับ
วิญญาณ ๕ ที่เป็นกุศลวิบาก
เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก · ข้อ 389 · อภิ.ธ. ๓๔/๓๐๒๓ ↗
‹ ข้อ 388 ข้อ 390 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๘๙] วิจาร มีในสมัยนั้น เป็นไฉน? ความตรอง ความพิจารณา ความตามพิจารณา ความเข้าไปพิจารณา ความที่จิตสืบต่อ อารมณ์ ความที่จิตเพ่งอารมณ์ ในสมัยนั้น อันใด นี้ชื่อว่า วิจาร มีในสมัยนั้น.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
ds2.1.7:49.1 #
กตโม ตสฺมึ สมเย วิจาโร โหติ✎ ร่าง
Katamo tasmiṁ samaye vicāro hoti?
ds2.1.7:49.2 #
โย ตสฺมึ สมเย จาโร วิจาโร อนุวิจาโร อุปวิจาโร จิตฺตสฺส อนุสนฺธนตา อนุเปกฺขนตา✎ ร่าง
Yo tasmiṁ samaye cāro vicāro anuvicāro upavicāro cittassa anusandhānatā anupekkhanatā—
ds2.1.7:49.3 #
อยํ ตสฺมึ สมเย วิจาโร โหติ ฯ✎ ร่าง
ayaṁ tasmiṁ samaye vicāro hoti.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๔ — ขุททกนิกาย พุทธวงส์–จริยาปิฎก
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน