เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี ข้อ 1048

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๐๔๘] ก็ตัณหาว่า เราพึงเป็นบ้าง คืออย่างไร คือ ไม่แยกธรรมอันใดอันหนึ่ง คือ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ออกจากกันแล้ว ได้ฉันทะว่า เราก็พึงเป็นบ้าง ได้มานะว่า เราก็พึงเป็นบ้าง ได้ ทิฏฐิว่า เราก็พึงเป็นบ้าง เมื่อธรรมทั้ง ๓ นั้นมีอยู่ ธรรมเป็นเครื่องเนิ่นช้าเหล่านี้ ว่า เราก็พึงเป็นโดยประการนี้บ้าง หรือพึงเป็นอย่างนั้นบ้าง หรือพึงเป็นโดยประ การอื่นบ้าง ก็ย่อมมี

vb17:338.1 #

กถญฺจ อปาหํ สิยนฺติ โหติ✎ ร่าง

Kathañca apāhaṁ siyanti hoti?

vb17:338.2 #

กญฺจิ ธมฺมํ อนวการึ กริตฺวา รูปํ เ✎ ร่าง

Kañci dhammaṁ anavakāriṁ karitvā rūpaṁ …pe…

vb17:338.3 #

วทนํ✎ ร่าง

vedanaṁ …pe…

vb17:338.4 #

สญฺญํ✎ ร่าง

saññaṁ …pe…

vb17:338.5 #

สงฺขาเร✎ ร่าง

saṅkhāre …pe…

vb17:338.6 #

วิญฺญาณํ อปาหํ สิยนฺติ ฉนฺทํ ปฏิลภติ อปาหํ สิยนฺติ มานํ ปฏิลภติ อปาหํ สิยนฺติ ทิฏฺฐึ ปฏิลภติ✎ ร่าง

viññāṇaṁ apāhaṁ siyanti chandaṁ paṭilabhati, apāhaṁ siyanti mānaṁ paṭilabhati, apāhaṁ siyanti diṭṭhiṁ paṭilabhati.

vb17:338.7 #

ตสฺมึ สติ อิมานิ ปปญฺจิตานิ โหนฺติ✎ ร่าง

Tasmiṁ sati imāni papañcitāni honti—

vb17:338.8 #

อปาหํ อิตฺถํ สิยนฺติ วา อปาหํ เอวํ สิยนฺติ วา อปาหํ อญฺญถา สิยนฺติ วา ฯ✎ ร่าง

apāhaṁ itthaṁ siyanti vā, apāhaṁ evaṁ siyanti vā, apāhaṁ aññathā siyanti vā.