‹ กลับ
สัจจะ ๔
เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี · ข้อ 209 · อภิ.วิ. ๓๕/๒๙๘๗ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๒๐๙] สัมมาสมาธิ เป็นไฉน ความตั้งอยู่แห่งจิต ฯลฯ ความตั้งใจมั่นชอบ สมาธิสัมโพชฌงค์ อันเป็น องค์แห่งมรรค นับเนื่องในมรรค อันใด นี้เรียกว่าสัมมาสมาธิ นี้เรียกว่าทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ธรรมทั้งหลายที่เหลือ สัมปยุตด้วย ทุกขนิโรธคามินีปฏิปทา ฯลฯ
เทียบรายประโยค (5 ประโยค)
vb4:92.1 #
ตตฺถ กตโม สมฺมาสมาธิ✎ ร่าง
Tattha katamo sammāsamādhi?
vb4:92.2 #
ยา จิตฺตสฺส ฐิติ ฯเปฯ สมฺมาสมาธิ สมาธิสมฺโพชฺฌงฺโค มคฺคงฺคํ มคฺคปริยาปนฺนํ✎ ร่าง
Yā cittassa ṭhiti …pe… sammāsamādhi samādhisambojjhaṅgo maggaṅgaṁ maggapariyāpannaṁ—
vb4:92.3 #
อยํ วุจฺจติ สมฺมาสมาธิ ฯ✎ ร่าง
ayaṁ vuccati “sammāsamādhi”.
vb4:92.4 #
อยํ วุจฺจติ ทุกฺขนิโรธคามินี ปฏิปทา✎ ร่าง
Ayaṁ vuccati “dukkhanirodhagāminī paṭipadā”.
vb4:92.5 #
อวเสสา ธมฺมา ทุกฺขนิโรธคามินิยา ปฏิปทาย สมฺปยุตฺตา ฯ ฯเปฯ✎ ร่าง
Avasesā dhammā dukkhanirodhagāminiyā paṭipadāya sampayuttā.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน