สารบัญ › เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี › ข้อ 572
‹ กลับ
อริยมรรคมีองค์ ๘ นัยที่ ๑
เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี · ข้อ 572 · อภิ.วิ. ๓๕/๗๔๘๘ ↗
‹ ข้อ 571 ข้อ 573 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๗๒] สัมมาวาจา เป็นไฉน ความงดเว้นจากการพูดเท็จ ความงดเว้นจากการพูดส่อเสียด ความงดเว้น จากการพูดหยาบ ความงดเว้นจากการพูดเพ้อเจ้อ นี้เรียกว่าสัมมาวาจา
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
vb11:4.1 #
ตตฺถ กตมา สมฺมาวาจา✎ ร่าง
Tattha katamā sammāvācā?
vb11:4.2 #
มุสาวาทา เวรมณี ปิสุณาย วาจาย เวรมณี ผรุสาย วาจาย เวรมณี สมฺผปฺปลาปา เวรมณี✎ ร่าง
Musāvādā veramaṇī, pisuṇāya vācāya veramaṇī, pharusāya vācāya veramaṇī, samphappalāpā veramaṇī—
vb11:4.3 #
อยํ วุจฺจติ สมฺมาวาจา ฯ✎ ร่าง
ayaṁ vuccati “sammāvācā”.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๓๕ — อภิธรรมปิฎก ธัมมสังคณี
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน