‹ กลับ
ปัจจยวาร
เล่ม ๔๑ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๒ · ข้อ 105 · อภิ.ปฏ.๓. ๔๑/๙๑๑ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๕] ในปัจจนียปัฏฐาน ในปัจจัยที่ไม่ใช่เหตุปัจจัย มีหัวข้อปัจจัย ๓๓ พึงยก โมหะทั้ง ๗ ขึ้น ในฐานะทั้ง ๗ เฉพาะในบทที่เป็นมูล ในปัจจัยที่ใช่อารัมมณปัจจัย พึงยกจิตตสมุฏฐานรูปทั้ง ๗ ขึ้น วาระทั้ง ๗ มีสวิตักกสวิจารธรรม เป็นมูล พึงแจกกับปัจจัยที่ไม่ใช่อธิปติปัจจัย
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
patthana1.7:219.1 #
ปจฺจนีเย นเหตุยา เตตฺตึส ปญฺหา สตฺตสุ ฐาเนสุ สตฺต โมหา อุทฺธริตพฺพา ฯ มูลปเทสุเยว นอารมฺมเณ สตฺต จิตฺตสมุฏฺฐานา อุทฺธริตพฺพา ฯ✎ ร่าง
Paccanīye—nahetuyā tettiṁsa pañhā, sattasu ṭhānesu satta mohā uddharitabbā mūlapadesuyeva. Naārammaṇe satta cittasamuṭṭhānā uddharitabbā.
อ้างอิงสยามรัฐ 41.44
patthana1.7:220.0 #
Naadhipati
patthana1.7:220.1 #
สวิตกฺกสวิจารมูลกา สตฺต ปญฺหา นอธิปติ กาตพฺพา ฯ✎ ร่าง
Savitakkasavicāramūlakā satta pañhā naadhipatiyā kātabbā.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๔๑ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน