‹ กลับ
ปัญหาวาร
เล่ม ๔๑ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๒ · ข้อ 1427 · อภิ.ปฏ.๓. ๔๑/๑๐๓๔๓ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๔๒๗] อัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่มหัคคตธรรม โดยอารัมมณปัจจัย คือ พระอริยะทั้งหลายรู้จิตของบุคคลผู้พร้อมเพรียงด้วยจิตที่เป็นอัปปมาณธรรม โดย เจโตปริยญาณ ขันธ์ทั้งหลายที่เป็นอัปปมาณธรรม เป็นปัจจัยแก่เจโตปริยญาณ แก่ปุพเพนิวาสา- *นุสสติญาณ แก่อนาคตังสญาณ โดยอารัมมณปัจจัย
เทียบรายประโยค (1 ประโยค)
patthana1.13:172.1 #
อปฺปมาโณ ธมฺโม มหคฺคตสฺส ธมฺมสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย อริยา เจโตปริยญาเณน อปฺปมาณจิตฺตสมงฺคิสฺส จิตฺตํ ชานนฺติ อปฺปมาณา ขนฺธา เจโตปริยญาณสฺส ปุพฺเพนิวาสานุสฺสติ- ญาณสฺส อนาคตํสญาณสฺส อารมฺมณปจฺจเยน ปจฺจโย ฯ✎ ร่าง
Appamāṇo dhammo mahaggatassa dhammassa ārammaṇapaccayena paccayo—ariyā cetopariyañāṇena appamāṇacittasamaṅgissa cittaṁ jānanti, appamāṇā khandhā cetopariyañāṇassa, pubbenivāsānussatiñāṇassa, anāgataṁsañāṇassa ārammaṇapaccayena paccayo.
อ้างอิงสยามรัฐ 41.428 · ฉัฏฐสังคายนา 121.374
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๔๑ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน