สารบัญ › เล่ม ๔๑ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๒ › ข้อ 622
‹ กลับ
ปัจจยวาร
เล่ม ๔๑ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๒ · ข้อ 622 · อภิ.ปฏ.๓. ๔๑/๔๕๗๒ ↗
‹ ข้อ 621 ข้อ 623 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๖๒๒] ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะ อารัมมณปัจจัย คือ ขันธ์ ๓ อาศัยขันธ์ ๑ ที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม
เทียบรายประโยค (1 ประโยค)
patthana1.9:84.1 #
ภาวนายปหาตพฺพํ ธมฺมํ ปจฺจยา ภาวนายปหาตพฺโพ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ อารมฺมณปจฺจยา ภาวนายปหาตพฺพํ เอกํ ขนฺธํ ปจฺจยา ตโย ขนฺธา ฯ✎ ร่าง
Bhāvanāya pahātabbaṁ dhammaṁ paccayā bhāvanāya pahātabbo dhammo uppajjati ārammaṇapaccayā—bhāvanāya pahātabbaṁ ekaṁ khandhaṁ paccayā tayo khandhā …pe….
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๔๑ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน