‹ กลับ
ปฏิจจวาร
เล่ม ๔๒ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๓ · ข้อ 106 · อภิ.ปฏ.๔. ๔๒/๑๙๙๔ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๐๖] ธรรมที่เป็นทั้งเหตุธรรม และสเหตุกธรรม อาศัยธรรมที่เป็น ทั้งเหตุธรรม และสเหตุกธรรม เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะอธิปติปัจจัย คือ อโทสะอโมหะ อาศัยอโลภะ ในปฏิสนธิขณะ ฯลฯ ฯลฯ ไม่ใช่เพราะปุเรชาตปัจจัย มี ๙ นัย ฯลฯ ไม่ใช่เพราะปัจฉาชาตปัจจัย มี ๙ นัย ฯลฯ ไม่ใช่เพราะอาเสวนปัจจัย มี ๙ นัย
เทียบรายประโยค (1 ประโยค)
patthana2.1:365.1 #
เหตุญฺเจวสเหตุกญฺจ ธมฺมํ ปฏิจฺจ เหตุเจวสเหตุโกจ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นอธิปติปจฺจยา: อโลภํ ปฏิจฺจ อโทโส อโมโห ฯ จกฺกํ พนฺธิตพฺพํ ฯ ปฏิสนฺธิกฺขเณ ... ฯ ปริปุณฺณํ นว ฯ นปุเรชาตปจฺจยา: นว ฯ นปจฺฉาชาตปจฺจยา: นว ฯ นอาเสวนปจฺจยา: นว ฯ✎ ร่าง
Hetuñceva sahetukañca dhammaṁ paṭicca hetu ceva sahetuko ca dhammo uppajjati naadhipatipaccayā—alobhaṁ paṭicca adoso amoho (cakkaṁ); paṭisandhikkhaṇe …pe… (paripuṇṇaṁ nava), napurejāte nava, napacchājāte nava, naāsevane nava.
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 122.67
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๔๒ — อภิธรรมปิฎก ยมก ๓
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน