เล่ม ๔๓ — อภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ๑ ข้อ 592

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๙๒] ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุ ปัจจัย คือ โมหะ ที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยอุทธัจจะ. ธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม อาศัยธรรมที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย คือ ขันธ์ ๑ ที่ไม่ใช่ภาวนายปหาตัพพธรรม ซึ่งเป็นอเหตุกะตลอดถึงอสัญญสัตว์ โมหะ ที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา อาศัยขันธ์ทั้งหลายที่สหรคตด้วยวิจิกิจฉา ฯลฯ.

patthana2.13:84.1 #

ภาวนายปหาตพฺพํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ ภาวนายปหาตพฺโพ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา: อุทฺธจฺจสหคเต ขนฺเธ ปฏิจฺจ อุทฺธจฺจสหคโต โมโห ฯ✎ ร่าง

Bhāvanāya pahātabbaṁ dhammaṁ paṭicca bhāvanāya pahātabbo dhammo uppajjati nahetupaccayā—uddhaccasahagate khandhe paṭicca uddhaccasahagato moho.

patthana2.13:85.1 #

นภาวนายปหาตพฺพํ ธมฺมํ ปฏิจฺจ นภาวนายปหาตพฺโพ ธมฺโม อุปฺปชฺชติ นเหตุปจฺจยา: อเหตุกํ นภาวนายปหาตพฺพํ เอกํ ขนฺธํ ยาว อสญฺญสตฺตา วิจิกิจฺฉาสหคเต ขนฺเธ ปฏิจฺจ วิจิกิจฺฉาสหคโต โมโห ฯ สงฺขิตฺตํ ฯ✎ ร่าง

Nabhāvanāya pahātabbaṁ dhammaṁ paṭicca nabhāvanāya pahātabbo dhammo uppajjati nahetupaccayā—ahetukaṁ nabhāvanāya pahātabbaṁ ekaṁ khandhaṁ …pe… (yāva asaññasattā) vicikicchāsahagate khandhe paṭicca vicikicchāsahagato moho. (Saṅkhittaṁ.)