‹ กลับ
เสกขัตติกกุสลัตติกะ
เล่ม ๔๔ — อภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ๒ · ข้อ 187 · อภิ.ปฏ.๖. ๔๔/๑๖๐๑๒ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๑๘๗] อุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยอุปาทินนุปาทานิยธรรม ที่เป็นเหตุ เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะอารัมมณปัจจัย อุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยอุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่- *เหตุ เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะอารัมมณปัจจัย อุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ อาศัยอุปาทินนุปาทานิยธรรม- *ที่เป็นเหตุ และอุปาทินนุปาทานิยธรรมที่ไม่ใช่เหตุ เกิดขึ้น ไม่ใช่เพราะ อารัมมณปัจจัย [๑๘๗] นเหตุธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุ- *ธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม โดยอารัมมณปัจจัย นเหตุธรรมที่เป็นทัสสเนนปหาตัพพธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็น เนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๒ นัย นเหตุธรรมที่เป็นภาวนายปหาตัพพธรรม เป็นปัจจัยแก่นเหตุธรรมที่เป็น ภาวนายปหาตัพพธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย นเหตุธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม เป็นปัจจัยแก่ นเหตุธรรมที่เป็นเนวทัสสเนนนภาวนายปหาตัพพธรรม โดยอารัมมณปัจจัย มี ๓ นัย [๑๘๗] อัพยากฤตที่เป็นเสกขธรรม อาศัยอัพยากฤตที่เป็นเสกขธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย มี ๙ นัย
เทียบรายประโยค (0 ประโยค)
— ยังไม่มีการเทียบประโยคสำหรับข้อนี้ —
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๔๔ — อภิธรรมปิฎก ปัฏฐาน ๒
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน