[๘๗] ธรรมที่สัมปยุตตด้วยสุขเวทนาที่เป็นเหตุ เป็นปัจจัยแก่ธรรม ที่สัมปยุตตด้วยสุขเวทนาที่เป็นเหตุ โดยอารัมมณปัจจัย เป็นปัจจัยโดยสหชาต- *ปัจจัย เป็นปัจจัยโดยอุปนิสสยปัจจัย ฯลฯ [๘๗] เหตุธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็น อนุปาทินนุปาทานิยธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็น อนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย เหตุธรรมที่เป็นอนุปาทินนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรมที่เป็น อนุปาทินนุปาทานิยธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย มี ๓ นัย เหตุธรรมที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม เป็นปัจจัยแก่เหตุธรรม ที่เป็นอนุปาทินนอนุปาทานิยธรรม โดยอุปนิสสยปัจจัย มี ๓ นัย ฯลฯ [๘๗] ปริตตารัมมณธรรมที่เป็นกุศล อาศัยปริตตารัมมณธรรมที่เป็นกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ปริตตารัมมณธรรมที่เป็นอกุศล อาศัยปริตตารัมมณธรรมที่เป็นอกุศล เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย ปริตตารัมมณธรรมที่เป็นอัพยากฤต อาศัยปริตตารัมมณธรรมที่เป็น อัพยากฤต เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย [๘๗] นเหตุจิตตวิปปยุตตธรรม อาศัยนเหตุจิตตวิปปยุตตธรรม เกิดขึ้น เพราะเหตุปัจจัย