เล่ม ๑ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๑ (ปาราชิก–นิสสัคคิยปาจิตตีย์) ข้อ 141

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๔๑] ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งเห็นถุงวางอยู่บนตั่งแล้วคิดว่าเราถือไปจากตั่งนี้ จักเป็นปาราชิก จึงได้ยกถือเอาพร้อมทั้งตั่ง แล้วมีความรังเกียจว่า เราต้องอาบัติปาราชิก แล้วกระมัง หนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาค ตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติ- *ปาราชิกแล้ว.

pj2:7.15.1 #

เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ ปีเฐ ๒- ถวิกํ ปสฺสิตฺวา✎ ร่าง

Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu pīṭhe thavikaṁ passitvā—

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งเห็นถุงวางอยู่บนตั่ง🤖 AI จับคู่

pj2:7.15.2 #

อิโต คณฺหนฺโต ปาราชิโก ภวิสฺสามีติ สห ปีฐเกน สงฺกาเมตฺวา อคฺคเหสิ ฯ✎ ร่าง

“ito gaṇhanto pārājiko bhavissāmī”ti saha pīṭhakena saṅkāmetvā aggahesi.

แล้วคิดว่าเราถือไปจากตั่งนี้จักเป็นปาราชิก จึงได้ยกถือเอาพร้อมทั้งตั่ง🤖 AI จับคู่

pj2:7.15.3 #

ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ ฯเปฯ✎ ร่าง

Tassa kukkuccaṁ ahosi …pe…

แล้วมีความรังเกียจว่า🤖 AI จับคู่

pj2:7.15.4 #

อาปตฺตึ ตฺวํ ภิกฺขุ อาปนฺโน ปาราชิกนฺติ ฯ✎ ร่าง

“āpattiṁ tvaṁ, bhikkhu, āpanno pārājikan”ti.

ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว🤖 AI จับคู่