เล่ม ๑ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๑ (ปาราชิก–นิสสัคคิยปาจิตตีย์) ข้อ 154

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๕๔] ๑. ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งเห็นทรัพย์ในยานแล้วคิดว่า เราถือเอาไปจาก ยานนี้จักเป็นปาราชิก จึงเขี่ยให้กลิ้งถือเอาไป แล้วมีความรังเกียจว่า เราต้องอาบัติปาราชิกแล้ว กระมังหนอ จึงกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาค ตรัสว่า ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว.

pj2:7.28.1 #

เตน โข ปน สมเยน อญฺญตโร ภิกฺขุ ยาเน ภณฺฑํ ปสฺสิตฺวา✎ ร่าง

Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu yāne bhaṇḍaṁ passitvā—

ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งเห็นทรัพย์ในยาน🤖 AI จับคู่

อ้างอิงสยามรัฐ 1.118

pj2:7.28.2 #

อิโต คณฺหนฺโต ปาราชิโก ภวิสฺสามีติ✎ ร่าง

“ito gaṇhanto pārājiko bhavissāmī”ti,

แล้วคิดว่า เราถือเอาไปจากยานนี้จักเป็นปาราชิก🤖 AI จับคู่

pj2:7.28.3 #

อกฺกมิตฺวา ปวฏฺเฏตฺวา อคฺคเหสิ ฯ✎ ร่าง

atikkamitvā pavaṭṭetvā aggahesi.

จึงเขี่ยให้กลิ้งถือเอาไป🤖 AI จับคู่

pj2:7.28.4 #

ตสฺส กุกฺกุจฺจํ อโหสิ ฯเปฯ✎ ร่าง

Tassa kukkuccaṁ ahosi …pe…

แล้วมีความรังเกียจว่า🤖 AI จับคู่

pj2:7.28.5 #

อาปตฺตึ ตฺวํ ภิกฺขุ อาปนฺโน ปาราชิกนฺติ ฯ✎ ร่าง

“āpattiṁ tvaṁ, bhikkhu, āpanno pārājikan”ti.

ดูกรภิกษุ เธอต้องอาบัติปาราชิกแล้ว🤖 AI จับคู่