PAGODA
หน้าแรก
ครูบาอาจารย์
เกี่ยวกับ
สารบัญ
›
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
› ข้อ 120
‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๑ เรื่องพระฉัพพัคคีย์[ว่าด้วย บาตร]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 120 ·
วิ.มหา.๒. ๒/๒๙๔๕ ↗
‹ ข้อ 119
ข้อ 121 ›
👁 การแสดงผล
▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
คำแปลไทย (ทั้งข้อ)
บาลีอักษรไทย
บาลีโรมัน
อ้างอิง
เนื้อความทั้งข้อ
แปลไทย ฉบับหลวง
บาลีอักษรไทย
[๑๒๐] คำว่า ให้ล่วงกำหนดนั้นไป เป็นนิสสัคคีย์ ความว่า เมื่ออรุณที่ ๑๑ ขึ้นมา บาตรนั้นเป็นนิสสัคคีย์ คือเป็นของจำต้องเสียสละแก่สงฆ์ คณะ หรือบุคคล. ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็แลภิกษุพึงเสียสละบาตรนั้น อย่างนี้:-
▴ ย่อ
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
np21:3.12
#
ตํ อติกฺกามยโต นิสฺสคฺคิโย โหติ
✎ ร่าง
Taṁ atikkāmayato nissaggiyo hotīti
อ้างอิง
PTS 3.244 · ฉัฏฐสังคายนา 87.366
np21:3.13
#
เอกาทเส อรุณุคฺคมเน นิสฺสคฺคิโย โหติ
✎ ร่าง
ekādase aruṇuggamane nissaggiyo hoti.
np21:3.14
#
นิสฺสชฺชิตพฺโพ สงฺฆสฺส วา คณสฺส วา ปุคฺคลสฺส วา ฯ
✎ ร่าง
Nissajjitabbo saṅghassa vā gaṇassa vā puggalassa vā.
np21:3.15
#
เอวญฺจ ปน ภิกฺขเว นิสฺสชฺชิตพฺโพ ฯ
✎ ร่าง
Evañca pana, bhikkhave, nissajjitabbo.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ:
✓ ทางการ
🤖 AI จับคู่
✎ ร่าง
— "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน