เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 123

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๒๓] ภิกษุรูปนั้นพึงเข้าไปหาภิกษุรูปหนึ่ง ห่มผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่า นั่งกระหย่ง ประนมมือ กล่าวอย่างนี้ว่า ท่าน บาตรใบนี้ของข้าพเจ้า ล่วง ๑๐ วัน เป็นของจำจะสละ, ข้าพเจ้าสละบาตรใบนี้ แก่ท่าน. ครั้นสละแล้วพึงแสดงอาบัติ ภิกษุผู้รับเสียสละนั้น พึงรับอาบัติ พึงคืนบาตรที่เสียสละ ให้ด้วยคำว่า ข้าพเจ้าให้บาตรใบนี้แก่ท่าน ดั่งนี้.ฯ

np21:3.34 #

เตน ภิกฺขุนา เอกํ ภิกฺขุํ อุปสงฺกมิตฺวา เอกํสํ อุตฺตราสงฺคํ กริตฺวา อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา เอวมสฺส วจนีโย✎ ร่าง

Tena bhikkhunā ekaṁ bhikkhuṁ upasaṅkamitvā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā evamassa vacanīyo—

อ้างอิงพุทธชยันตี 1.596

np21:3.35 #

อยํ เม อาวุโส ปตฺโต ทสาหาติกฺกนฺโต นิสฺสคฺคิโย✎ ร่าง

“ayaṁ me, āvuso, patto dasāhātikkanto nissaggiyo.

np21:3.36 #

อิมาหํ อายสฺมโต นิสฺสชฺชามีติ ฯ✎ ร่าง

Imāhaṁ āyasmato nissajjāmī”ti.

np21:3.37 #

นิสฺสชฺชิตฺวา อาปตฺติ เทเสตพฺพา ฯ✎ ร่าง

Nissajjitvā āpatti desetabbā.

np21:3.38 #

เตน ภิกฺขุนา อาปตฺติ ปฏิคฺคเหตพฺพา ฯ✎ ร่าง

Tena bhikkhunā āpatti paṭiggahetabbā,

np21:3.39 #

นิสฺสฏฺฐปตฺโต ทาตพฺโพ✎ ร่าง

nissaṭṭhapatto dātabbo—

np21:3.40 #

อิมํ ปตฺตํ อายสฺมโต ทมฺมีติ ฯ✎ ร่าง

“imaṁ pattaṁ āyasmato dammī”ti.