สารบัญ › เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) › ข้อ 35
‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๓ เรื่องภิกษุรูปหนึ่ง[ว่าด้วย การเก็บจีวรไว้ได้เดือนหนึ่งเป็นอย่างยิ่ง]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 35 · วิ.มหา.๒. ๒/๓๘๓ ↗
‹ ข้อ 34 ข้อ 36 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๕] บทว่า หวังอยู่ คือ เมื่อต้องการ ก็พึงรับไว้. คำว่า ครั้นรับแล้วพึงรีบให้ทำ คือ พึงให้ทำให้เสร็จใน ๑๐ วัน
เทียบรายประโยค (4 ประโยค)
np3:2.1.11 #
อากงฺขมาเนนาติ✎ ร่าง
Ākaṅkhamānenāti
np3:2.1.12 #
อิจฺฉมาเนน ปฏิคฺคเหตพฺพํ ฯ✎ ร่าง
icchamānena paṭiggahetabbaṁ.
np3:2.1.13 #
ปฏิคฺคเหตฺวา ขิปฺปเมว กาเรตพฺพนฺติ✎ ร่าง
Paṭiggahetvā khippameva kāretabbanti
np3:2.1.14 #
ทสาหา กาเรตพฺพํ ฯ✎ ร่าง
dasāhā kāretabbaṁ.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน