สารบัญ › เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) › ข้อ 351
‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๑๐ เรื่องภิกษุชาวรัฐอาฬวี[ว่าด้วย ขุดดิน]หัวข้อประจำเรื่อง
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 351 · วิ.มหา.๒. ๒/๘๔๗๑ ↗
‹ ข้อ 350 ข้อ 352 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๕๑] บทว่า ขุด คือ ขุดเอง ต้องอาบัติปาจิตตีย์. บทว่า ให้ขุด คือ ใช้ให้คนอื่นขุด ต้องอาบัติปาจิตตีย์. สั่งครั้งเดียว เขาขุดแม้หลายครั้ง ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
เทียบรายประโยค (5 ประโยค)
pc10:2.1.15 #
ขเณยฺยาติ✎ ร่าง
Khaṇeyyāti
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 88.51
pc10:2.1.16 #
สยํ ขณติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
sayaṁ khaṇati, āpatti pācittiyassa.
pc10:2.1.17 #
ขณาเปยฺยาติ✎ ร่าง
Khaṇāpeyyāti
pc10:2.1.18 #
อญฺญํ ขณาเปติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
aññaṁ āṇāpeti, āpatti pācittiyassa.
pc10:2.1.19 #
สกึ อาณตฺโต พหุกํปิ ขณติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Sakiṁ āṇatto bahukampi khaṇati, āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน