สารบัญ › เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) › ข้อ 393
‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๘ เรื่องภิกษุ ๒ รูป[ว่าด้วย นั่งนอนบนร่างร้าน]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 393 · วิ.มหา.๒. ๒/๙๐๙๒ ↗
‹ ข้อ 392 ข้อ 394 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๓๙๓] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ... บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้. วิหาร ที่ชื่อว่า เป็นของสงฆ์ ได้แก่ วิหารที่เขาถวายแล้ว สละแล้วแก่สงฆ์.
เทียบรายประโยค (6 ประโยค)
pc18:2.1.1 #
โย ปนาติ✎ ร่าง
Yo panāti
อ้างอิงฉัฏฐสังคายนา 88.68
pc18:2.1.2 #
โย ยาทิโส ฯเปฯ✎ ร่าง
yo yādiso …pe…
pc18:2.1.3 #
ภิกฺขูติ ฯ✎ ร่าง
bhikkhūti
pc18:2.1.4 #
เปฯ อยํ อิมสฺมึ อตฺเถ อธิปฺเปโต ภิกฺขูติ ฯ✎ ร่าง
…pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippeto bhikkhūti.
pc18:2.1.5 #
สงฺฆิโก นาม วิหาโร✎ ร่าง
Saṅghiko nāma vihāro
pc18:2.1.6 #
สงฺฆสฺส ทินฺโน โหติ ปริจฺจตฺโต ฯ✎ ร่าง
saṅghassa dinno hoti pariccatto.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน