เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 509

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๐๙] บทว่า อนึ่ง ... ใด ความว่า ผู้ใด คือ ผู้เช่นใด ... . บทว่า ภิกษุ ความว่า ที่ชื่อว่า ภิกษุ เพราะอรรถว่าเป็นผู้ขอ ... นี้ ชื่อว่า ภิกษุ ที่ทรงประสงค์ในอรรถนี้. ที่ชื่อว่า เวลาวิกาล หมายตั้งแต่เวลาเที่ยงวันล่วงแล้วไปจนถึงอรุณขึ้น. ที่ชื่อว่า ของเคี้ยว คือ เว้นโภชนะ ๕ ของที่เป็นยามกาลิก สัตตาหกาลิก ยาวชีวิก นอกนั้นชื่อว่า ของเคี้ยว. ที่ชื่อว่า ของฉัน ได้แก่โภชนะ ๕ คือ ข้าวสุก ขนมสด ขนมแห้ง ปลา เนื้อ. ภิกษุรับไว้ด้วยตั้งใจว่า จักเคี้ยว จักฉัน ต้องอาบัติทุกกฏ ขณะกลืน ต้องอาบัติปาจิตตีย์ ทุกๆ คำกลืน.

pc37:2.1.1 #

โย ปนาติ✎ ร่าง

Yo panāti

อ้างอิงPTS 4.86

pc37:2.1.2 #

โย ยาทิโส ฯเปฯ✎ ร่าง

yo yādiso …pe…

pc37:2.1.3 #

ภิกฺขูติ ฯ✎ ร่าง

bhikkhūti

pc37:2.1.4 #

เปฯ อยํ อิมสฺมึ อตฺเถ อธิปฺเปโต ภิกฺขูติ ฯ✎ ร่าง

…pe… ayaṁ imasmiṁ atthe adhippeto bhikkhūti.

pc37:2.1.5 #

วิกาโล นาม✎ ร่าง

Vikālo nāma

pc37:2.1.6 #

มชฺฌนฺติเก วีติวตฺเต ยาว อรุณุคฺคมนา ฯ✎ ร่าง

majjhanhike vītivatte yāva aruṇuggamanā.

pc37:2.1.7 #

ขาทนียํ นาม✎ ร่าง

Khādanīyaṁ nāma

pc37:2.1.8 #

ปญฺจ โภชนานิ ยามกาลิกํ สตฺตาหกาลิกํ ยาวชีวิกํ ฐเปตฺวา อวเสสํ ขาทนียํ นาม ฯ✎ ร่าง

pañca bhojanāni—yāmakālikaṁ sattāhakālikaṁ yāvajīvikaṁ ṭhapetvā avasesaṁ khādanīyaṁ nāma.

pc37:2.1.9 #

โภชนียํ นาม✎ ร่าง

Bhojanīyaṁ nāma

pc37:2.1.10 #

ปญฺจ โภชนานิ โอทโน กุมฺมาโส สตฺตุ มจฺโฉ มํสํ ฯ✎ ร่าง

pañca bhojanāni—odano, kummāso, sattu, maccho, maṁsaṁ.

pc37:2.1.11 #

ขาทิสฺสามิ ภุญฺชิสฺสามีติ ปฏิคฺคณฺหาติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง

“Khādissāmi bhuñjissāmī”ti paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa.

pc37:2.1.12 #

อชฺโฌหาเร อชฺโฌหาเร อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง

Ajjhohāre ajjhohāre āpatti pācittiyassa.