เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 510

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๑๐] เวลาวิกาล ภิกษุสำคัญว่า เวลาวิกาล เคี้ยวก็ดี ฉันก็ดี ซึ่งของเคี้ยวก็ดี ซึ่ง ของฉันก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์. เวลาวิกาล ภิกษุสงสัย เคี้ยวก็ดี ฉันก็ดี ซึ่งของเคี้ยวก็ดี ซึ่งของฉันก็ดี ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์. เวลาวิกาล ภิกษุสำคัญว่าในกาล เคี้ยวก็ดี ฉันก็ดี ซึ่งของเคี้ยวก็ดี ซึ่งของฉันก็ดี ต้องอาบัติปาจิตตีย์. ภิกษุรับยามกาลิก สัตตาหกาลิก ยาวชีวิกไว้ เพื่อประสงค์เป็นอาหาร ต้องอาบัติทุกกฏ. ขณะกลืน ต้องอาบัติทุกกฏ ทุกๆ คำกลืน. ในกาล ภิกษุสำคัญว่าวิกาล ... ต้องอาบัติทุกกฏ. ในกาล ภิกษุสงสัย ... ต้องอาบัติทุกกฏ. ในกาล ภิกษุสำคัญว่าในกาล ... ไม่ต้องอาบัติ.

pc37:2.2.1 #

วิกาเล วิกาลสญฺญี ขาทนียํ วา โภชนียํ วา ขาทติ วา ภุญฺชติ วา อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง

Vikāle vikālasaññī khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa.

อ้างอิงพุทธชยันตี 2.1.240

pc37:2.2.2 #

วิกาเล เวมติโก ขาทนียํ วา โภชนียํ วา ขาทติ วา ภุญฺชติ วา อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง

Vikāle vematiko khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa.

pc37:2.2.3 #

วิกาเล กาลสญฺญี ขาทนียํ วา โภชนียํ วา ขาทติ วา ภุญฺชติ วา อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง

Vikāle kālasaññī khādanīyaṁ vā bhojanīyaṁ vā khādati vā bhuñjati vā, āpatti pācittiyassa.

pc37:2.2.4 #

ยามกาลิกํ สตฺตาหกาลิกํ ยาวชีวิกํ อาหารตฺถาย ปฏิคฺคณฺหาติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง

Yāmakālikaṁ sattāhakālikaṁ yāvajīvikaṁ āhāratthāya paṭiggaṇhāti, āpatti dukkaṭassa.

pc37:2.2.5 #

อชฺโฌหาเร อชฺโฌหาเร อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง

Ajjhohāre ajjhohāre āpatti dukkaṭassa.

pc37:2.2.6 #

กาเล วิกาลสญฺญี อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง

Kāle vikālasaññī, āpatti dukkaṭassa.

pc37:2.2.7 #

กาเล เวมติโก อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง

Kāle vematiko, āpatti dukkaṭassa.

pc37:2.2.8 #

กาเล กาลสญฺญี อนาปตฺติ ฯ✎ ร่าง

Kāle kālasaññī, anāpatti.