เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 511

‹ กลับ

สิกขาบทที่ ๗ เรื่องพระสัตตรสวัคคีย์[ว่าด้วย ฉันอาหารในเวลาวิกาล]

เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 511 · วิ.มหา.๒. ๒/๑๐๘๗๓ ↗

‹ ข้อ 510 ข้อ 512 ›

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน

เนื้อความทั้งข้อ

[๕๑๑] ภิกษุฉันยามกาลิก สัตตาหกาลิก ยาวชีวิก เมื่อมีเหตุสมควร ๑ ภิกษุวิกล จริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.

เทียบรายประโยค (10 ประโยค)

pc37:2.3.1 #

อนาปตฺติ✎ ร่าง

Anāpatti—

pc37:2.3.2 #

ยามกาลิกํ สตฺตาหกาลิกํ ยาวชีวิกํ สติ ปจฺจเย ปริภุญฺชติ✎ ร่าง

yāmakālikaṁ sattāhakālikaṁ yāvajīvikaṁ sati paccaye paribhuñjati,

pc37:2.3.3 #

อุมฺมตฺตกสฺส✎ ร่าง

ummattakassa,

pc37:2.3.4 #

อาทิกมฺมิกสฺสาติ ฯ สตฺตม✎ ร่าง

ādikammikassāti.

pc37:2.3.5 #

สิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ฯ --------- อฏ✎ ร่าง

Vikālabhojanasikkhāpadaṁ niṭṭhitaṁ sattamaṁ.

pc38:0.1 #

—

Theravāda Vinaya

pc38:0.2 #

ฺฐม✎ ร่าง

Mahāvibhaṅga

pc38:0.3 #

—

Pācittiyakaṇḍa

pc38:0.4 #

—

Bhojanavagga

pc38:0.5 #

สิกฺขาปทํ✎ ร่าง

38. Sannidhikārakasikkhāpada

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน