‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๔ เรื่องพระฉันนะ[ว่าด้วย ความไม่เอื้อเฟื้อ]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 594 · วิ.มหา.๒. ๒/๑๒๐๙๖ ↗
👁 การแสดงผล
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๕๙๔] อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอุปสัมบัน แสดงความไม่เอื้อเฟื้อ ต้องอาบัติ ปาจิตตีย์ อุปสัมบัน ภิกษุสงสัย แสดงความไม่เอื้อเฟื้อ ต้องอาบัติปาจิตตีย์. อุปสัมบัน ภิกษุสำคัญว่าอนุปสัมบัน แสดงความไม่เอื้อเฟื้อ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
เทียบรายประโยค (3 ประโยค)
pc54:2.2.1 #
อุปสมฺปนฺเน อุปสมฺปนฺนสญฺญี อนาทริยํ กโรติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Upasampanne upasampannasaññī anādariyaṁ karoti, āpatti pācittiyassa.
อ้างอิงสยามรัฐ 2.392
pc54:2.2.2 #
อุปสมฺปนฺเน เวมติโก อนาทริยํ กโรติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Upasampanne vematiko anādariyaṁ karoti, āpatti pācittiyassa.
pc54:2.2.3 #
อุปสมฺปนฺเน อนุปสมฺปนฺนสญฺญี อนาทริยํ กโรติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Upasampanne anupasampannasaññī anādariyaṁ karoti, āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน