สารบัญ › เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) › ข้อ 692
‹ กลับ
สิกขาบทที่ ๓ เรื่องพระฉัพพัคคีย์[ว่าด้วย การแสร้งทำหลง]
เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 692 · วิ.มหา.๒. ๒/๑๓๔๗๐ ↗
‹ ข้อ 691 ข้อ 693 ›
👁 การแสดงผล ▾
แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน
เนื้อความทั้งข้อ
[๖๙๒] เมื่อสงฆ์ยังไม่ยกความหลงขึ้น ภิกษุแสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติทุกกฏ. เมื่อสงฆ์ยกความหลงขึ้นแล้ว ภิกษุยังแสร้งทำหลงอยู่ ต้องอาบัติปาจิตตีย์.
เทียบรายประโยค (2 ประโยค)
pc73:2.1.27 #
อนาโรปิเต โมเห โมเหติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง
Anāropite mohe moheti, āpatti dukkaṭassa.
pc73:2.1.28 #
อาโรปิเต โมเห โมเหติ อาปตฺติ ปาจิตฺติยสฺส ฯ✎ ร่าง
Āropite mohe moheti, āpatti pācittiyassa.
‹ กลับสารบัญ เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ)
ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน