เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 706

‹ กลับ

สิกขาบทที่ ๖ เรื่องพระฉัพพัคคีย์[ว่าด้วย การโจทด้วยอาบัติไม่มีมูล]

เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) · ข้อ 706 · วิ.มหา.๒. ๒/๑๓๖๓๘ ↗

‹ ข้อ 705 ข้อ 707 ›

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน

เนื้อความทั้งข้อ

[๗๐๖] ภิกษุสำคัญว่ามีมูล โจทเองก็ดี ให้ผู้อื่นโจทก็ดี ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุ อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.

เทียบรายประโยค (10 ประโยค)

pc76:2.3.1 #

อนาปตฺติ✎ ร่าง

Anāpatti—

pc76:2.3.2 #

ตถาสญฺญี โจเทติ วา โจทาเปติ วา✎ ร่าง

tathāsaññī codeti vā codāpeti vā,

pc76:2.3.3 #

อุมฺมตฺตกสฺส✎ ร่าง

ummattakassa,

pc76:2.3.4 #

อาทิกมฺมิกสฺสาติ ฯ ฉฏฺฐ✎ ร่าง

ādikammikassāti.

pc76:2.3.5 #

สิกฺขาปทํ นิฏฺฐิตํ ฯ ------- ส✎ ร่าง

Amūlakasikkhāpadaṁ niṭṭhitaṁ chaṭṭhaṁ.

pc77:0.1 #

—

Theravāda Vinaya

pc77:0.2 #

—

Mahāvibhaṅga

pc77:0.3 #

ตฺต✎ ร่าง

Pācittiyakaṇḍa

pc77:0.4 #

ม✎ ร่าง

Sahadhammikavagga

pc77:0.5 #

สิกฺขาปทํ✎ ร่าง

77. Sañciccasikkhāpada

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน