เล่ม ๒ — วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ๒ (ปาจิตตีย์–เสขิยะ) ข้อ 801

เนื้อความทั้งข้อ

[๘๐๑] สาวัตถีนิทาน. ๑- ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์ห่มผ้าเลื้อยหน้าบ้าง เลื้อยหลังบ้าง ... ๒- ๑๔๗. ๒. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักห่มเป็นปริมณฑล. อันภิกษุห่มทำมุมทั้งสองให้เสมอกัน ชื่อว่าห่มเป็นปริมณฑล. ภิกษุใดอาศัยความไม่ เอื้อเฟื้อ ห่มผ้าเลื้อยหน้าหรือเลื้อยหลัง ต้องอาบัติทุกกฏ. @๑. บาลีว่า สาวัตถีนิทาน เห็นอยู่ในที่ใด ในที่นั้นมีบาลีแปลว่า โดยสมัยนั้น พระผู้มีพระภาคพุทธ @เจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน อารามของอนาถบิณฑิกคหบดี เขตพระนครสาวัตถี ดังนี้ @๒. หมายว่ามีเนื้อความดังสิกขาบทที่ ๑ ไม่แกล้ง ๑ เผลอ ๑ ไม่รู้ตัว ๑ อาพาธ ๑ มีอันตราย ๑ วิกลจริต ๑ อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.

sk2:1.1 #

สาวตฺถีนิทานํ ๔- ฯ✎ ร่าง

Tena samayena buddho bhagavā sāvatthiyaṁ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme.

อ้างอิงพุทธชยันตี 2.1.490

sk2:1.2 #

เตน โข ปน สมเยน ฉพฺพคฺคิยา ภิกฺขู ปุรโตปิ ปจฺฉโตปิ โอลมฺเพนฺตา ปารุปนฺติ ฯเปฯ✎ ร่าง

Tena kho pana samayena chabbaggiyā bhikkhū puratopi pacchatopi olambentā pārupanti …pe….

sk2:1.3.1 #

ปริมณฺฑลํ ปารุปิสฺสามีติ สิกฺขา กรณียา ฯ✎ ร่าง

“Parimaṇḍalaṁ pārupissāmīti sikkhā karaṇīyā”ti.

sk2:1.4 #

ปริมณฺฑลํ ปารุปิตพฺพํ อุโภ กณฺเณ สมํ กตฺวา ฯ✎ ร่าง

Parimaṇḍalaṁ pārupitabbaṁ ubho kaṇṇe samaṁ katvā.

sk2:1.5 #

โย อนาทริยํ ปฏิจฺจ ปุรโตปิ ปจฺฉโตปิ โอลมฺเพนฺโต ปารุปติ อาปตฺติ ทุกฺกฏสฺส ฯ✎ ร่าง

Yo anādariyaṁ paṭicca purato vā pacchato vā olambento pārupati, āpatti dukkaṭassa.

อ้างอิงPTS 4.186

sk2:1.6.1 #

อนาปตฺติ✎ ร่าง

Anāpatti—

sk2:1.7 #

อสญฺจิจฺจ✎ ร่าง

asañcicca,

sk2:1.8 #

อสติยา✎ ร่าง

assatiyā,

sk2:1.9 #

อชานนฺตสฺส✎ ร่าง

ajānantassa,

sk2:1.10 #

คิลานสฺส✎ ร่าง

gilānassa,

sk2:1.11 #

อาปทาสุ✎ ร่าง

āpadāsu,

sk2:1.12 #

อุมฺมตฺตกสฺส✎ ร่าง

ummattakassa,

sk2:1.13 #

อาทิกมฺมิกสฺสาติ ฯ✎ ร่าง

ādikammikassāti.

sk2:1.14 #

—

Dutiyasikkhāpadaṁ niṭṭhitaṁ.

sk3:0.1 #

—

Theravāda Vinaya

sk3:0.2 #

—

Mahāvibhaṅga

sk3:0.3 #

—

Sekhiyakaṇḍa

sk3:0.4 #

—

Parimaṇḍalavagga

sk3:0.5 #

—

3. Suppaṭicchannasikkhāpada