เล่ม ๓ — วินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ ข้อ 149

‹ กลับ

สิกขาบทที่ ๑ เรื่องภิกษุณีถุลลนันทา

เล่ม ๓ — วินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ · ข้อ 149 · วิ.ภิก. ๓/๒๒๔๓ ↗

‹ ข้อ 148 ข้อ 150 ›

👁 การแสดงผล ▾

แตะเพื่อเปิด/ปิดแต่ละส่วน

คำแปลไทย (ทั้งข้อ) บาลีอักษรไทย บาลีโรมัน อ้างอิง

เนื้อความทั้งข้อ

[๑๔๙] ได้สิ่งใดแล้ว ควรยินดีด้วยสิ่งนั้น เพราะความโลภจัดเป็นเหตุให้เสื่อม เหมือน ภิกษุณีถุลลนันทาจับพระยาหงส์ถอนขนแล้ว เสื่อมจากทองฉะนั้น.

เทียบรายประโยค (4 ประโยค)

pc1:1.35 #

ยํ ลทฺธํ เตน ตุฏฺฐพฺพํ✎ ร่าง

Yaṁ laddhaṁ tena tuṭṭhabbaṁ,

อ้างอิงสยามรัฐ 3.96

pc1:1.36 #

อติโลโภ หิ ปาปโก ฯ✎ ร่าง

Atilobho hi pāpako;

pc1:1.37 #

หํสราชํ คเหตฺวาน✎ ร่าง

Haṁsarājaṁ gahetvāna,

pc1:1.38 #

สุวณฺณา ปริหายถาติ ฯ✎ ร่าง

Suvaṇṇā parihāyathā”ti.

ความน่าเชื่อถือ: ✓ ทางการ 🤖 AI จับคู่ ✎ ร่าง — "ร่าง" คือจับคู่อัตโนมัติ อาจคลาดเคลื่อน ยังไม่ตรวจทาน