เล่ม ๓ — วินัยปิฎก ภิกขุนีวิภังค์ ข้อ 95

เนื้อความทั้งข้อ

[๙๕] ภิกษุณีรูปนั้นพึงเข้าไปหาสงฆ์ ห่มผ้าอุตราสงค์เฉวียงบ่า กราบเท้าภิกษุณีผู้แก่ พรรษากว่าทั้งหลาย แล้วนั่งกระโหย่ง ประนมมือ กล่าวอย่างนี้ว่า แม่เจ้าเจ้าข้า บาตรใบนี้ของข้าพเจ้า ล่วงราตรีแล้ว เป็นของจำจะสละ ข้าพเจ้าสละบาตรใบนี้แก่สงฆ์ ครั้นสละแล้วพึงแสดงอาบัติ ภิกษุณีผู้ฉลาด ผู้สามารถพึงรับอาบัติ พึงคืนบาตรที่เสียสละให้ด้วยญัตติกรรมวาจาว่า แม่เจ้าเจ้าข้า ขอสงฆ์จงฟังข้าพเจ้า บาตรใบนี้ของภิกษุณีมีชื่อนี้ เป็นของจำจะสละ เธอสละแล้วแก่สงฆ์ ถ้าความพร้อมพรั่งของสงฆ์ถึงที่แล้ว สงฆ์พึงให้บาตรใบนี้แก่ภิกษุณีมีชื่อนี้ ดังนี้.

np1:2.1.21 #

ตาย ภิกฺขุนิยา สงฺฆํ อุปสงฺกมิตฺวา เอกํสํ อุตฺตราสงฺคํ กริตฺวา วุฑฺฒานํ ภิกฺขุนีนํ ปาเท วนฺทิตฺวา อุกฺกุฏิกํ นิสีทิตฺวา อญฺชลึ ปคฺคเหตฺวา เอวมสฺส วจนีโย✎ ร่าง

Tāya bhikkhuniyā saṅghaṁ upasaṅkamitvā ekaṁsaṁ uttarāsaṅgaṁ karitvā vuḍḍhānaṁ bhikkhunīnaṁ pāde vanditvā ukkuṭikaṁ nisīditvā añjaliṁ paggahetvā evamassa vacanīyo—

np1:2.1.22 #

อยํ เม อยฺเย ปตฺโต รตฺตาติกฺกนฺโต นิสฺสคฺคิโย อิมาหํ สงฺฆสฺส นิสฺสชฺชามีติ ฯ✎ ร่าง

“ayaṁ me, ayye, patto rattātikkanto nissaggiyo, imāhaṁ saṅghassa nissajjāmī”ti.

np1:2.1.23 #

นิสฺสชฺชิตฺวา อาปตฺติ เทเสตพฺพา ฯ✎ ร่าง

Nissajjitvā āpatti desetabbā.

np1:2.1.24 #

พฺยตฺตาย ภิกฺขุนิยา ปฏิพลาย อาปตฺติ ปฏิคฺคเหตพฺพา ฯ✎ ร่าง

Byattāya bhikkhuniyā paṭibalāya āpatti paṭiggahetabbā.

np1:2.1.25 #

นิสฺสฏฺฐปตฺโต ทาตพฺโพ✎ ร่าง

Nissaṭṭhapatto dātabbo—

np1:2.1.26 #

สุณาตุ เม อยฺเย สงฺโฆ✎ ร่าง

“Suṇātu me, ayye, saṅgho.

np1:2.1.27 #

อยํ ปตฺโต อิตฺถนฺนามาย ภิกฺขุนิยา นิสฺสคฺคิโย สงฺฆสฺส นิสฺสฏฺโฐ ฯ✎ ร่าง

Ayaṁ patto itthannāmāya bhikkhuniyā nissaggiyo saṅghassa nissaṭṭho.

np1:2.1.28 #

ยทิ สงฺฆสฺส ปตฺตกลฺลํ สงฺโฆ อิมํ ปตฺตํ อิตฺถนฺนามาย ภิกฺขุนิยา ทเทยฺยาติ ฯ✎ ร่าง

Yadi saṅghassa pattakallaṁ, saṅgho imaṁ pattaṁ itthannāmāya bhikkhuniyā dadeyyā”ti.